Tracy Wright

Acteur

Tracy Wright is acteur.
Er zijn 8 films gevonden.

The Five Senses

1999 | Drama, Mysterie

Canada 1999. Drama van Jeremy Podeswa. Met o.a. Mary-Louise Parker, Philippe Volter, Gabrielle Rose, Daniel MacIvor en Nadia Litz.

Een masseuse is bedreven met haar cliënten, maar kan geen contact maken met haar dochter. Een taartenbakster maakt prachtige creaties maar proeft zelf hun mislukte smaak niet. Een oogarts merkt dat zijn gehoor achteruit gaat. Een schoonmaker is zo overtuigd van zijn reukvermogen dat hij zelfs liefde meent te kunnen ruiken. En een tiener moet op een klein meisje letten en verliest haar uit het zicht. Met de vijf zintuigen als rode draad laat scenarist-regisseur Jeremy Podeswa de levens van een aantal mensen in een gebouw in Toronto om elkaar heen draaien, verweven raken en dan hun eigen weg weer vervolgen. In elk van die levens staat juist (het verlies van) gehoor, reuk, zicht, tastzin en smaak centraal, maar daar gaat het eigenlijk niet om. Podeswa maakt met zijn prima acteurs bescheiden schetsen van mensen die worstelen met hun angsten, onvermogen en vooral hun eenzaamheid.

Dog Park

1998 | Romantiek, Familiefilm, Komedie

Canada/Verenigde Staten 1998. Romantiek van Bruce McCulloch. Met o.a. Natasha Henstridge, Luke Wilson, Kathleen Robertson, Janeane Garofalo en Bruce McCulloch.

Andy (Wilson) en Cheryl (Robertson) - eind twintig - zijn uit elkaar. Niet dat het zo erg is. Cheryl heeft haar geluk gevonden bij Trevor (Currie), maar Mogley, de hond van Andy en Cheryl - een collie, is het kind van de rekening. Cheryl besluit daarop met Mogley naar een hondenpsychiater te gaan. Dr. Cavan (McKinney) is er vrij vlot achter dat Mogley getraumatiseerd is door de uitgebreide vrijpartijen van Cheryl met Trevor. Andy heeft ondertussen Lorna (Henstridge) ontmoet. Lorna speelt Miss Bookworm in een tv-serie voor kinderen, heeft heel wat blauwtjes gelopen in haar jonge leven en geeft al haar liefde aan haar hond Peanut. Daarop belandt Andy in de armen van de blonde, wellustige, onverzadigbare Keiran (Lehman). Positief aan deze moderne romantische komedie zijn de spitse dialogen (op voorwaarde dat ze overeind blijven in de ondertiteling of de nasynchronisatie), een aantal hondse grappen en grollen, en McKinney in zijn kleine rol. Last but not least is de aardige rol van debuterend regisseur McCulloch, die ook het scenario neerpende, als Jeff, Andy`s beste vriend die een goede relatie heeft met Jeri (Garofalo), de geslaagde redactrice van een tijdschrift. Andy voelt zich minderwaardig in het bijzijn van de tortelduifjes. Helaas heeft McCulloch zich ingelaten met overdreven sentiment. De film heeft niet meer substantie dan een sitcom (hij duurt dus te lang), Wilson speelt te wisselend en Henstridge is verknoeid aan een tamelijk inhoudsloze rol. Bovendien doet ze onvoldoende haar best en wordt ze weggespeeld door de geile Lehman. Het camerawerk is van David Makin, die in Toronto draaide. De titel was in de eindjaren 1990 een gevleugelde uitdrukking voor een bar (of ontmoetingsplaats), waar eenzame jongeren (al dan niet met een hond) kwamen om kennis te maken met andere gelijkgestelde zielen in de hoop op de ware liefde.

Joe's so mean to Josephine

1997 | Romantiek

Canada/Verenigde Staten 1997. Romantiek van Peter Wellington. Met o.a. Eric Thal, Sarah Polley, Don McKellar, Waneta Storms en Sabrina Grdevich.

Het verhaal is wat onwaarschijnlijk en de banale finale ongeloofwaardig, maar daartussen is het een aardige love-story over twee jongeren rond 1995. Trendy Joe (Thal) wordt opgemerkt door groentje Josephine (Polley) in een bar. Ze vindt hem een stuk en na heel wat pogingen van Josephine's kant eindigt het in bed in het flatje van Joe. Hij werkt bij een telefoonmaatschappij, althans dat denkt Josephine totdat ze erachter komt, dat Joe illegaal lijnen aftapt voor een duistere firma. Onderwijl ontwikkelt Josephine zich van een schoolmeisje tot een aankomend journaliste en ze vindt dat het nu de hoogste tijd is geworden om Joe te laten vallen. Hoe groter zij de afstand maakt, hoe sterker Joe zich tot haar aangetrokken voelt - nu is het omgekeerd. Dankzij de aantrekkelijke rollen is het regiedebuut van scenarioschrijver Wellington heel aardig geworden en neem je de flauwiteiten op de koop toe. Polley is een lekker ding, die behoorlijk weet te overtuigen, maar ook Thal staat zijn mannetje. Passend camerawerk van Adam Swica en vlotte montage van Jeff Warren en Roushell Goldstein.

Dangerous Offender

1996 | Drama

Canada 1996. Drama van Holly Dale. Met o.a. Brooke Johnson, Sara Botsford, Patricia Gage, Robert Joy en David Fox.

Ontario, 1984. Marlene Moore (Johnson) heeft een politieman bedreigd met een mes. Daar ze al sinds haar jeugd moeilijkheden heeft met het gerecht riskeert ze nu bestempeld te worden als `gevaarlijke misdadiger` en levenslang achter de tralies te verdwijnen. Heather Allen (Botsford) neemt haar verdediging op zich. Veel hulp krijgt ze niet van Marlene, die halsstarrig weigert over haar verleden te praten. Als ze weer wordt overgeplaatst wordt ze opnieuw geconfronteerd met Maureen Woodcock (Gage), een cipier die ze enkele jaren voordien zes uur lang gegijzeld hield. Schrijnend portret van een opstandige vrouw die zich niet aan de wet kan houden. Ze werd door de kranten bestempeld als de 'gevaarlijkste vrouw van Canada' en zou uiteindelijk in 1989 in de gevangenis zelfmoord plegen. Regisseur Dale en scenariste Janis Cole kenden Marlene persoonlijk en volgden het proces van dichtbij, vandaar het realisme en de rauwheid van de film, die lang blijft nazinderen in het hoofd van de kijker. Somber gefilmd door Nikos Evdemon.

Bubbles Galore

1996 | Komedie, Erotiek

Canada 1996. Komedie van Cynthia Roberts. Met o.a. Nina Hartley, Tracy Wright, Daniel MacIvor, Shauny Sexton en Annie Sprinkle.

Luchtige kijk op de porno-industrie met een feministisch sausje. Bubbles Galore maakt pornofilms, voor en achter de camera. Voor haar nieuwste project krijgt ze vier weken de tijd. Dat is nogal kort, temeer omdat de beoogde hoofdrolspeelster Dory Drawers (Sexton) nog maagd is. Gelukkig kan Bubbles Dory wel een en ander bijbrengen. Regisseur Roberts schreef het script samen met ex-prostituee Georgina Knight en stopte het vol met grappen en sentiment. En er zijn natuurlijk nogal wat blote scènes, gefilmd in gepast korrelige pornostijl.

When Night Is Falling

1995 | Romantiek, Komedie, Drama

Canada 1995. Romantiek van Patricia Rozema. Met o.a. Pascale Bussières, Rachael Crawford, Henry Czerny, David Fox en Don McKellar.

Camille Baker (Bussi[KA2]eres) is lerares aan een protestants college en al drie jaar verloofd met Martin (Czerny), een collega die tevens predikant is. Ze is echter niet gelukkig met haar leven en evenmin met Martin. Na de dood van haar hond Bob door een aanrijding verliest ze de greep op de werkelijkheid. Ze wordt verliefd op een circusartieste en is happy.

Eclipse

1994 | Drama, Experimenteel

Duitsland/Canada 1994. Drama van Jeremy Podeswa. Met o.a. Von Flores, John Gilbert, Pascale Montpetit, Manuel Aranguiz en Maria Del Mar.

De film begint met Brian (Gilbert), die midden in de veertig is en Henry (Flores), een mannelijke prostitu[KA1]e, oppikt. Na een nauwelijks bevredigende ontmoeting keert hij huiswaarts, waar hij eenmaal thuis de hulp in de huishouding Sylvie (Montpetit) pakt, omdat het woensdag is en zijn vrouw er niet is. Vervolgens zien we hoe Sylvie Engelse les geeft (ze draagt totaal iets anders, zodat je haar niet meteen herkent) en uit de kleren gaat voor haar leerling Gabriel (Aranguiz), een vluchteling uit Centraal-Amerika, die vervolgens met Sarah (Del Mar), de vrouw van de advocaat, die zijn vluchtelingenstatus behartigt, tussen de lakens glijdt; Sarah`s echtgenoot Norman (Ellwand) blijkt een voorkeur voor heren te hebben; en zo gaat het nog een tijdje door met totaal tien personen; de ontmoetingsplaatsen zijn wisselend en zo zien we o.a. nog dingen gebeuren in de studio van een kunstenaar en in het toilet van een nachtgelegenheid. Dit alles binnen een tweetal kaders: een middelbare scholier, Angelo (Ferguson) wil een video maken en de zonsverduistering vastleggen. Dat laatste zien we op de film, gedraaid in 1991 door Podeswa in Mexicaans Californi[KA3]e en moet als symbolisch beschouwd worden, omdat je er met het blote oog niet naar mag kijken en zo is het eigenlijk met de film. Er zullen kijkers zijn, die deze rolprent saai erotisch gedoe (in zwart-wit) vinden, terwijl er kijkers zijn die Podeswa beschouwen als een geesteskind van David Cronenberg en Atom Egoyan, die een nieuwe SEX, LIES AND VIDEOTAPE heeft gemaakt. Homo`s, biseksuelen en hetero`s komen aan hun trekken, maar (feministische) lesbische vrouwen komen niet voor - daarover kunnen (dus) protesten komen! Hoe het ook zij, de Canadese rolverdeling doet verschrikkelijk zijn best en het camerawerk van Miroslaw Baszak mag er zijn. Het scenario is van debuterend regisseur Podeswa. De tweede film van Podeswa THE FIVE SENSES liet vijf jaar op zich wachten en werd geselecteerd voor de Quinzaine des réalisateurs op het festival van Cannes. David Cronenberg was dat jaar voorzitter van de jury. Voor liefhebbers zijn er nog THE WAY WE ARE en THE CHAIN REACTION van andere regisseurs weliswaar. Ultra Stereo.

Highway 61

1991 | Muziek, Misdaad, Thriller, Drama

Canada/Verenigd Koninkrijk 1991. Muziek van Bruce McDonald en Bruce MacDonald. Met o.a. Don McKellar, Valerie Buhagiar, Earl Pastko, Peter Breck en Tracy Wright.

Een leuke, pittige road movie. Een na[KA3]ieve Canadese kapper/musicus McKellar reist - omdat hij medelijden heeft met Buhagiar, een gewetenloze drugkoerierster - met een lijk naar een begrafenis in New Orleans, onbewust van het feit dat het lichaam is volgestopt met coca[KA3]ine. Als hij erachter komt is het te laat, want hij is smoor op d`r. Hij wordt achternagezeten door een malloot (Pastko), die misschien wel de duivel is. Tweede thema van de film is popmuziek. Op doek en geluidsband dient zich dan ook een ongewone verzameling muzikanten aan.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Tracy Wright op televisie komt.

Reageer