Philippe Du Janerand

Acteur

Philippe Du Janerand is acteur.
Er zijn 16 films gevonden.

Electrochoc

2004 | Thriller

Frankrijk 2004. Thriller van Gérard Marx. Met o.a. Jacques Perrin, Isabel Otero, Sandrine Le Berre, Guillaume Canet en Sylvie Granotier.

Castelain (Mottet), een van de leiders van de Franse neo- nazi`s, verklaart tijdens een grote bijeenkomst van sympatisanten dat de gaskamers een verzinsel zijn. Een groep anti-fascisten valt binnen en begint alles kort en klein te slaan. Fran[KA10]cois Leconte (Perrin) verneemt tot zijn verbazing dat zijn zoon Manu (Canet) tijdens deze rellen gewond werd. Aanvankelijk vermoedt hij dat Manu door een gezonde nieuwsgierigheid is gaan luisteren, maar dan verneemt hij dat de jongen een naaste medewerker is van Castelain. Fran[KA10]cois weet niet hoe hij hierop moet reageren, maar dan vraagt zijn ex- vrouw Sylvie (Granotier) om hun zoon in huis te nemen want hij is in gevaar. Een vader die in het reine moet komen met een zwaar dilemma. Perrin speelt zijn rol schitterend. Zijn vertwijfeling en zijn poging om zijn zoon te begrijpen weet hij zeer gevoelig uit te beelden. Het scenario van Eric Kristy is echter wat te naïef om echt aan te slaan. Er wordt weinig motivatie gegeven en je kan niet begrijpen dat ook maar iemand met een beetje intelligentie in die recht-extremistische slogans kan trappen. De werkelijkheid is veel minder eenvoudig. Fotografie van Jimmy Glasberg.

Vivante

2002 | Drama

Frankrijk 2002. Drama van Sandrine Ray. Met o.a. Vahina Glocante, Samuel Jouy, François Berléand, Fanny Cottençon en Pierre Cassignard.

Debuutfilm van Sandrine Ray over de 19-jarige Parijse studente Claire (Vahina Giocante) die emotioneel implodeert na een groepsverkrachting. Als reactie op het trauma stopt Claire met school en dompelt zich onder in een riskante combinatie van uitgaan, vluchtige seks en drugs tot grote schrik en ongenoegen van haar broer en vader. Alleen overdaad lijkt enig leven in haar bestaan te verschaffen. Claire kan het niet opbrengen om iemand in vertrouwen te nemen tot een sympathieke oudere vrouw en een dito vriend haar losweken van haar destructieve neigingen. Sterke eersteling van Ray die focust op het verlammende effect van seksueel misbruik en het slopende proces van het hervinden van vertrouwen in familie en omgeving. Giocante (1981) imponeert met haar ingetogen spel.

Origine contrôlée

2001 | Komedie, Drama

Frankrijk 2001. Komedie van Ahmed Bouchaala, Zakia Tahri en Ahmed Bouchaala. Met o.a. Patrick Ligardes, Atmen Kelif, Ronit Elkabetz, Abder El Kabir en Alexia Stresi.

De werkloze Patrick Morel (Ligardes) keert na een gemaskerd bal als vrouw verkleed terug naar huis. Onderweg wordt hij aangehouden door de politie en moet zijn papieren tonen. Tot zijn niet geringe verrassing wordt hij in de kraag gevat als Ali Berrada, een illegale immigrant uit Algerije, die op een lijst staat om uitgewezen te worden. De echte Berrada had tijdens het feestgedruis de papieren verwisseld. De ambtenaren zijn onverbiddellijk en Patrick wordt ingesloten. In de cel ontmoet hij de Algerijnse Sonia (Elkabetz) en gauwdief Youssef (Kelif), die eveneens uitgewezen zullen worden. Onderweg naar het vertrekpunt ontsnappen ze met hun drieën en proberen in de provincie te overleven. Een pijnlijk grappige satire over vooroordeel en misverstanden, die waar gebeurd zouden kunnen zijn. Helaas is het scenario van regisseur Ahmed Bouchaala en regisseuse Zakia Bouchaala, Fred Rubio niet helemaal origineel. Bruno Dega zorgde voor de puntige dialogen. Het spel is naturel en geloofwaardig. Het camerawerk is van Yves Capes. Opgenomen in de serie Das kleine Fernsehspiel in de reeks Toleranz.

Ça ira mieux demain

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Jeanne Labrune. Met o.a. Nathalie Baye, Jeanne Balibar, Jean-Pierre Darroussin, Danielle Darrieux en Isabelle Carré.

Celliste Marie (Carr[KA1]e) beschuldigt een man van diefstal van haar portemonnaie in de Parijse metro. Zij is met haar vriendin Annie (Guillemin) onderweg. Marie`s moeder Elisabeth (Balibar) gaat verhuizen, en weet niet wat ze met een ladenkast moet doen, die al heel lang in de familie is. Sophie (Baye) is niet meer zeker van zichzelf; haar man Xavier (Darroussin) weet niet welk beroep hij moet kiezen: psychotherapeut of bottenkraker; hij oefent ze beide uit, onder verschillende namen, maar in dezelfde praktijk. Hij gaat in zijn eentje in een bistro eten en ontmoet zijn oude vriend Franck (Bezace), een binnenhuisarchitect, die van zijn vrouw C[KA1]eline (Besançon) minder vet zou moeten eten. Sophie ontmoet Elisabeth en raakt in gesprek over de ladenkast die eerst in plastic gewikkeld moet worden voordat hij in de kelder kan. Is het wel of niet goed voor het hout; iedereen doet zijn zegje. Er gebeurt van alles en zo maken we kennis met de belangrijkste personages van de film. We volgen een week lang hoe het met hen gaat. Sommigen hebben geluk, anderen hebben pech. Veel gebeurtenissen zijn ronduit grappig, andere voorvallen zijn minder humoristisch, afhankelijk van de spelprestaties. Baye is heel goed als weifelaarster, die naar seks verlangt, en Balibar komt heel sympathiek en geloofwaardig over. Veterane Darrieux is goed op dreef als vrouw die alles over gordijnstoffen weet. Ondanks het originele scenario van regisseuse Labrune had de film veel grappiger kunnen zijn. Het einde is abrupt, maar laat de deur wagenwijd open voor een vervolg. Wie de film op tv kan zien, moet hem beslist niet overslaan - hij is leuk genoeg. Het camerawerk is van Jean-Claude Thibaut.

Victoire ou la douleur des femmes : 1967

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Marie Trintignant, Marina Vlady, Sabine Haudepin, Jean-Michel Fete en Yves Lambrecht.

In 1967 barst de strijd voor de vrije verkoop van de anticonceptiepil in volle hevigheid los. Victoire (Trintignant) betoont zich een voorstander van deze wet. Van actrice Anouk Aim[KA1]ee (die zichzelf speelt), die juist terugkeert van het Filmfestival van Moskou, verneemt ze dat Nicolas (Fete) nog steeds leeft en zich in Moskou bevindt. Nadat hij in Duitsland gevangen genomen werd door Russische soldaten heeft hij tien jaar ellende en ontbering gekend in de Goelag. Nadien werd hij onder huisarrest geplaatst in een Siberisch dorpje. Nu tracht hij wanhopig een uitreisvisum te bemachtigen om terug te keren naar Parijs. Via haar contacten slaagt Victoire erin hem dit visum te bezorgen, maar de man die ze in haar armen verwelkomt is gebroken en uitgeleefd. Slot van de trilogie over de vrouwenstrijd in Frankrijk tussen 1939 en 1970. Ook al wordt hier vooral aandacht besteed aan de terugkeer van Nicolas, toch blijft het duidelijk een film van, over en voor vrouwen. Het peil van zowel bewerking als van acteren staat op hoog niveau. Ook voor dit laatste deel werd de roman van Gilbert Schlögel bewerkt door Yves Belaubre, Évelyne Pisier, Éva Darlan en Marie & Nadine Trintignant. Fotografie was ook nu weer van Patrick Blossier. Stereo.

Un taxi dans la nuit

1997 | Thriller

Frankrijk/Italië 1997. Thriller van Alain-Michel Blanc. Met o.a. Fabienne Babe, Remo Girone, Jean-Yves Berteloot, Jean-Pierre Malo en Patrick Raynal.

Herv[KA1]e Lambert (Berteloot) baat een kleine garage uit. Sinds er in het stadje een mega-garage geopend werd gaan de zaken slecht en zitten er spanningen in zijn huwelijk met Anne (Babe), die als nachtelijke taxi-chauffeur het gezinsbudget in evenwicht houdt. Op een avond rijdt hij kwaad weg. Wat later staat de politie voor de deur. Hervé werd bij een ongeval gedood. Anne hecht geen geloof aan de vaststelling dat het ongeval veroorzaakt werd door drank en vermoeidheid en gaat zelf op onderzoek uit. Zo komt ze op het spoor van een bende die handelt in nagemaakte hulpstukken van slechte kwaliteit. Een boeiend bezoekje aan de auto-mafia die handelt in levensgevaarlijke auto- onderdelen. Deze toestand is spijtig genoeg geënt op de werkelijkheid en de film wil een waarschuwing zijn tegen deze onfrisse praktijken. De acteurs zijn uitstekend en het scenario van Alain Page, naar een verhaal van Blanc, zit goed in elkaar. Achter de camera stond Jean-Claude Saillier.

Tonka

1997 | Romantiek, Sportfilm

Frankrijk 1997. Romantiek van Jean-Hugues Anglade. Met o.a. Pamela Soo, Alessandro Haber, Wu Hai, Marisa Berenson en Christian Charmetant.

Een vrije vogel van Indiase afkomst, Tonka (Soo), bivakkeert onder een reuzen Coca-Colafles bij het vliegveld Roissy-Charles De Gaulle, ten Noorden van Parijs. Een hardloper, die haar vlakbij de autosnelweg A1 blootsvoets over de startbanen ziet rennen, merkt haar op. Als ze elkaar ontmoeten, is het liefde op het eerste gezicht. Hij besluit dat ze in training moet vanwege haar potentiële talent en begint met haar langs velden en wegen te snellen, waarbij het zweet van hun lichamen druipt. Volharding en liefde lijken vleugels te geven aan de sportieve jonge vrouw, die zeer hoge ogen gooit. Deze poëtisch getinte komedie over sportieve tortelduifjes zakt algauw in als een kaartenhuis en verdrinkt in een brei van een hoop naïef gedoe. De kijker zoekt koortsachtig naar een of andere boodschap of iets hoopvols, maar vindt slechts een grote leegte. Het weinig verzorgde camerawerk van François Catonne houdt nauwelijks gelijke tred met het voortstrompelende scenario van hoofdrol- regisseur Anglade. Wat overblijft is het mooie silhouetje van de schattige Soo, maar alleen echte sprinters kunnen hun hart ophalen aan al dat gehol en gedraaf.

La belle vie !

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Gérard Marx. Met o.a. Jean Yanne, Danielle Evenou, Paulette Dubost, Christian Rauth en Vanessa Devraine.

Julius (Yanne) en zijn bonte familie leeft vredig aan het strand in de Camargue, ver weg van deurwaarders, belastingscontroleurs en andere parasieten van de samenleving. Aan hun onbekommerd, clandestien bestaan dreigt een einde te komen als Denise Gazan (Liotard), een verpauperde kasteelvrouw, en haar sluwe bankier van het verdwijnen van een bouwtoelating willen profiteren om een jachthaven aan te leggen, waardoor de strandhutjes tegen de vlakte moeten. Een idiote boulevard-komedie die zelfs niet gered kan worden door het aanstekelige spel van Yanne. De dialogen zijn ondermaats en de situaties voorhistorisch. Bestaat uit twee delen: LE JOUR OÙ TOUT EST ARRIVÉ, waarin de perikelen uit de doeken gedaan worden met Denise Gazan en LA VIE DE CHÂTEAU waarin Julius rijk geworden is, zijn intrek neemt in het kasteel van Gazan en ontdekt dat geld niet gelukkig maakt. Voor wie het nog niet wist. Ontgoochelend scenario van Tito Topin. Gefilmd in Portugal door Michel Mandero. Zo heeft de filmploeg toch nog een leuke vakantie gehad.

L'Eveil Hebdo: La sauvageonne

1997 | Actiefilm

Frankrijk 1997. Actiefilm van Stéphane Bertin. Met o.a. Dominique Guillo, Sandrine Caron, Bernard Fresson, Philippe Du Janerand en Michèle Moretti.

Als resp. journalist en fotograaf bij het regionaal weekblad [KL]L`Eveil Hebdo[KLE] leiden Marc (Guillo) en Caro (Caron) een boeiend, afwisselend leven. Op een dag wordt een meisje in shocktoestand aangetroffen op straat. Niemand blijkt het meisje te kennen. Marc blijft niet bij de pakken zitten en gaat uit op onderzoek. Pilootaflevering van een reeks over het reilen en zeilen op de redactie van een plaatselijk weekblad. De film brengt een boeiend verhaal over een ernstig journalist met juist dat tikkeltje bloed van de paparazzi in zich om een gezonde nieuwsgierigheid te tonen voor het vergaren van nieuws. Niet bepaald origineel, de gelijkenis met de BRTN-reeks NIET VOOR PUBLICATIE is opvallend, maar goed gebracht. Pierre Fabre en Thierry Bourcy schreven het scenario. Voor de fotografie tekende Gérard De Vigneron.

Julie Lescaut : Question de confiance

1997 | Misdaad

Frankrijk/België 1997. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Op het ogenblik dat Julie Lescaut (Genest) samen met haar dochters (Lauret en Serr[KA1]e) boodschappen doet in een supermarkt wordt deze overvallen door een gewapende kerel. De man is onberekenbaar en Julie is verplicht hem neer te schieten. Als haar collega`s ter plaatse zijn blijkt het wapen van de man spoorloos. Tijdens het onderzoek wordt Julie op non-actief geplaatst. Indien het pistool van de overvaller niet gevonden wordt kan Julie geen zelfverdediging inroepen en dat kan haar haar baan en reputatie kosten. Wat later wordt een jonge vrouw vermoord aangetroffen op een parking. Julie`s partners N`Guma (Diouf) en Kaplan (Marx) gaan ervan uit dat het gebruikte wapen wel eens dat van de supermarkt overval kan zijn. Spannende aflevering waarin Julie in nauwe schoentjes komt te zitten. Gelukkig laten haar partners haar niet in de steek. Niet origineel wel boeiend opgebouwd scenario van Julie's geestelijke vader Alexis Lecaye. Achter de camera stond Robert Venturi.

Mo'

1995 | Sciencefiction, Film noir

Frankrijk 1995. Sciencefiction van Yves-Noël François. Met o.a. Jean-Marc Barr, Jean Yanne, Gunilla Karlzen, Karla Niguzen en Christine Pignet.

Barr, een privé-detective uit L.A., krijgt de opdracht van een Europese studio om een populair acteur te zoeken, die spoorloos verdwenen is. Om de een of andere reden willen ze er de politie liever niet bij betrekken. De zaak wordt bijzonder bizar wanneer niemand enige informatie kwijt wil en de acteur nog met moeite herinnerd wordt. Dan ontmoet hij een blonde stoot die zijn hoofd helemaal op hol doet slaan. Wat heeft zij met de zaak te maken? Een ironische film noir die zich afspeelt in de nabije toekomst. Alle conventies van het genre worden op een rijtje gezet, maar Barr is geen Bogart en Karlzen geen Bacall. En vooral, regisseur/scenarist François is geen Huston of Hawks en dat is aan het hele opzet duidelijk te merken. Geen opwindende vernieuwing, zelfs geen gelukte openlijke hulde aan het genre. Flauw en voorspelbaar, dat wel. Fotografie van Carlo Varini.

Anne Le Guen : Les raisons de la colère

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Dominique Sarrazin, Bruno Slagmulder en Paul Allio.

Cottençon speelt de titelpersonage, Anne Le Guen. Zij is locoburgermeester van een Franse stad. In een bepaalde wijk, waar veel werklozen en immigranten wonen, heerst grote sociale spanning. Anne heeft zich zeer ingespannen om er een cultureel jongeren centrum gevestigd te krijgen, ondanks de lankmoedige houding van de gemeenteraadsleden, die de politieke meerderheid vormen. Op de dag van de officiële opening loopt een eenvoudige tasjesroof uit de hand. Daarop verbiedt de prefect de opening. Anne maakt zich sterk op het centrum toch te laten opengaan omdat een geweldsexplosie onder de sociaal achtergestelde jongeren op ieder moment kan uitbreken. Ze ontdekt daarbij en passant ook nog even dat de burgermeester gesjoemeld heeft met de funderingen van het gebouw. Eigentijdse Franse tv- film, waarvoor je sociale problematiek in dat land wel wel moet kennen, hoewel dergelijke problemen zich in andere vormen ook in zich op eigen boedem voordoen. Het scenario is van Marie- Françoise Sepulchre en de fotgrafie werd verzorgd door Roberto Venturi.

La couleur du mensonge

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Hugues De Laugardière. Met o.a. Marie-France Pisier, Pascale Rocard, François Bernheim, Jean-Pierre Chevallier en Arlette Thomas.

Rocard is een levenslustige jongedame die schilderijen restaureert en er ook af en toe zelf een maakt, hierin aangemoedigd door haar vriend Bernheim, docent aan de kunstacademie. Op een dag brengt ze het zoontje van Bernheim naar het station. Het jongetje komt om bij een ongeval. Rocard, die zichzelf verantwoordelijk acht, vlucht naar het platteland en duikt onder bij haar zus Pisier. Ze is alle levenslust kwijt. Drama over een vrouw die bijna ten onder gaat aan schuldgevoel. Beide hoofdactrices leveren een uitstekende prestatie, maar het scenario van de Laugardiëre en Thierry Leger helt toch wat teveel naar de goedkoop sentimentele kant. Mooie stylistische fotografie.

Embrasse-moi vite!

1993 | Romantiek

België/Frankrijk 1993. Romantiek van Gérard Marx. Met o.a. Ben Cross, Grace De Capitani, Pierre Vernier, Yves Lecoq en Sophie Bouilloux.

Mode-ontwerpster Marie Chevasson (De Capitani) ontmoet op een feestje de Amerikaanse zakenman Ken MacFerson (Cross), een zakenrelatie van haar echtgenoot Paul Durieu (Vernier). De jongste tijd vindt ze dat Paul te weinig belangstelling voor haar koestert, maar toch staat ze perplex als diens advocaat haar meldt dat Paul de echtscheiding heeft aangevraagd. Ze beseft dat, als ze akkoord gaat, ze zelf geruïneerd is. Paul wil nl. zijn aandelen in Marie's zaak verkopen aan Ken. Het komt tot een oorlog tussen Marie en Ken. Zwakke relatiekomedie in typisch boertige Franse stijl die zelfs de spirituele dialogen mist die dit soort films gewoonlijk sieren. Cross wist duidelijk niet wat er allemaal van hem verwacht werd en De Capitani kan het alleen niet redden. Virginie Brac baseerde het scenario op een verhaal van Frédéric Sauvagnac. Gefilmd in Brussel door Jimmy Glasberg.

Rhapsodie en jaune

1990 | Misdaad, Actiefilm

Frankrijk 1990. Misdaad van Gérard Marx. Met o.a. Patrick Depeyrrat, Nadja N'Guyen, Ei-Ichi Kikuya, Jim Adhi Limas en Thomas Pollard.

Een verfilming van de roman van Didier Cohen, uitgekomen in de `S[KA1]erie Noire` van Gallimard. De handeling voltrekt zich in (het Parijse) Chinatown tegen een achtergrond van allerlei vergeldingsacties als gevolg van de Vietnam-oorlog. De romanschrijver verzorgde zelf de bewerking. Marx heeft de sfeer in deze wijk heel goed weten te benutten, terwijl hij het verhaal in een gejaagd tempo vertelt. Voor het overige een macabere en gewelddadige film.

A corps et à cris

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Martin Lamotte, Jean-Pierre Bisson, Zabou Breitman, Bernard Freyd en Isabelle Candelier.

Verschillende verwikkelingen rond een bankier die zelfmoord heeft gepleegd, veroorzaakt door een artikel van de journalist Bernard Terrier. Dayan's werk voor de televisie is niet minder interessant dan dat voor de bioscoop, want hij weet een tegelijkertijd innemende en onheilspellende sfeer te scheppen en op een hele natuurlijke manier, met behulp van allerlei toespelingen, raadselachtige personages neer te zetten die in werkelijkheid heel anders zijn dan ze lijken.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Philippe Du Janerand op televisie komt.

Reageer