een idee?

Mirke, Nele en Siona

Frederica van Mastrigt ,

We spraken met de getalenteerde Mirke Kist, Nele Eeckhout en Siona Houthuys (oftewel audiocollectief SCHIK) van de podcastserie Roes. Over hoe zij begonnen met radio maken en waar ze hun verhalen vandaan halen.

Siona, Mirke en Nele leerden elkaar kennen op de opleiding Woordkunst aan het Conservatorium van Antwerpen. Nadat ze de opleiding afrondden, begonnen ze gelijktijdig aan de gelijknamige master. Samen maken ze verschillende audioproducties. Daarnaast is Mirke bezig met een boek, Siona met een theatervoorstelling en Nele met een crossmediale audiovoorstelling.

Hoe kennen jullie elkaar?
Nele: “Siona en ik hebben eerst op dezelfde universiteit gezeten, maar we kenden elkaar niet. We zijn elkaar waarschijnlijk vier jaar gewoon voorbijgelopen. Daarna zaten we met zijn allen in de klas bij de opleiding Woordkunst in Antwerpen. Eerst waren we met een groep van twaalf en hadden we niets speciaal met elkaar. Door eliminaties zijn we vrienden geworden.”
Mirke: “Na het eerste jaar vallen er veel mensen af, dus het tweede jaar waren we nog met zes en toen is de vonk overgeslagen en zijn we allemaal verliefd op elkaar geworden.”

Zijn jullie meteen ook dingen gaan maken samen?
Allen: “Nee, eigenlijk niet.”
Mirke: “In het derde jaar kregen we les van Katharina Smets, ook een radiomaker. [red.: luister hier naar haar serie Detroit Detour, over de grimmige Amerikaanse stad en haar inwoners.]  Zij heeft ons de ogen geopend wat er allemaal mogelijk is in de audiowereld. Ze heeft ons veel Amerikaanse dingen leren kennen en laten zien waar zij mee bezig is en een beetje meegenomen.”
Siona: “De interesse voor menselijke verhalen en daarmee iets creatiefs doen.”
Mirke: “Het grappige is dat we lange tijd dachten: ‘radiodocu’s, wie luistert daar nog naar?’ Katharina liet ons zien dat er een nieuwe wereld voor opengaat.”

Hoe zijn jullie uiteindelijk op het idee voor Roes gekomen?
Mirke: “Katharina heeft ooit een voorstelling gemaakt over drank en schrijvers en vroeg ons daar een aperitiefje voor te maken. We vonden het zo leuk om aan die voorstelling te werken, dat we het hebben uitgewerkt tot een volledig plan met vier delen.”

Hoe hebben jullie toen bedacht wat het precies zou worden?
Siona: “Heel veel werk was dat: Nadenken en samenzitten en niks vinden en besluiten om elk apart een aflevering te bedenken en weer samenzitten…”
Mirke: “Het lastige is ook nog dat we van tevoren bedachten welke aflevering waarover zou gaan. Dan moet je opeens de verhalen gaan zoeken. Ik kan wel bedenken dat ik een vrouw wil die uit een raam is gesprongen en dat heel leuk vond, maar je moet wel zo iemand vinden.”

Hoe hebben jullie de verhalen gevonden?
Nele: “Door er constant over te praten met iedereen. Een verhaal dat je je herinnert terug gaan halen bij die persoon – die vaak denkt: ‘dat is totaal niet interessant.’ ‘Jawel! Jawel!’ We hebben toevallig gister aan de bar van het restaurant waar Siona en ik werken en Mirke altijd aan de bar zit nog iemand gestrikt.”

Hoe ging dat, gister aan de bar?
Nele: “Er zaten twee vrouwen…”
Siona: “… En Nele en ik waren heel slecht gezind, we wilden niet meer werken!”
Nele: “We konden niet meer vriendelijk zijn tegen mensen, behalve die twee vrouwen; die kon ik nog verdragen.”
Siona: “Die waren zo gezellig contact aan het zoeken. Ze begon over haar kinderen en ik vroeg: ‘mevrouw: herinnert u zich nog de pijn van uw bevalling, het trauma?’ Eén van de twee gaf toe dat zij te weinig endorfines en oxytocines aanmaakt. Dat is exact waar de derde aflevering van Roes over gaat.”
Nele: “Het is bijna geen toeval dat je dan die mensen tegenkomt, die perfect in het verhaal passen.”

Wat willen jullie verder nog gaan maken?
Siona: “We hebben al een heel mooi idee, maar dat gaan we nog niet vrijgeven.”
Nele: “Roes is de eerste serie die we hebben gemaakt, daar leer je zoveel van bij. Daar moeten we mee verdergaan. We willen ook nog live-experimenten doen. Meer dan enkel radio.”
Siona: “Elke dag hoor je verhalen van mensen, waarvan je denkt: ‘wauw’.”
Mirke: “Je hebt ook Amerikaanse podcasts zoals The Mystery Show, die onder één noemer verschillende verhalen publiceren. Iets vinden waaronder we verhalen kunnen bundelen en samenbrengen.”
Siona: “Hierna moet Mirke haar boek afschrijven en moeten wij voorstellingen maken.”
Nele: “We moeten eerst afstuderen, dat is het grootste project.”