|
|
Banden met Nederland»
|
|
 |
|
In het VPRO programma Wereldnet (dagelijks om 12 uur op 747AM)
berichten Nederlanders in den vreemde over allerlei zaken die de gemoederen in hun
land bezig houden, maar die de Nederlandse media waarschijnlijk nooit bereiken.
De correspondenten van Wereldnet zijn zeer divers; de één is arts, de ander huisvrouw.
Ze hebben gemeen dat ze goed op de hoogte zijn van de
cultuur waarin ze zich bevinden. Ook in de meeste kandidaat lidstaten bevindt zich een
Wereldnet correspondent. Tegenlicht vroeg hen hoe de burgers in hun land denken over de
toetreding tot de Europese Unie.
|
| |
 |
|
Irena van Vuuren is Tsjechische en getrouwd met een Nederlandse man.
Na een verblijf van 14 jaar in Nederland verhuisde ze weer terug naar haar vaderland.
Daar woont ze nu op het platteland in klein plaatsje genaamd Lhota Stracovska,
ongeveer 100 kilometer van Praag. Irena is in Tsjechië werkzaam als tolk/vertaler. |
|
|
 |
|
 |
|
| |
'Je merkt dat er steeds meer aandacht komt voor de toetreding van ons land tot de EU.
Iedereen beseft dat het nu menens wordt. In het algemeen kun je stellen dat de officiële
teneur positief is, uitgezonderd de communistische pers in dit land, die zijn overal tegen.'
'De houding van de meeste inwoners is, denk ik, afwachtend. Er zijn de laatste jaren al veel dingen veranderd,
waarover van tevoren heel positief werd gesproken, maar die achteraf heel anders uitpakten dan men dacht.
Neem bijvoorbeeld de Tsjechische privatisering. Sommige nieuwe regels maken het leven makkelijker,
sommige werken een beetje irriterend. Met name wat sommige levensmiddelen betreft: er zijn bijvoorbeeld
specifieke geliefde Tsjechische lekkernijen, zoals een soort bierkaas (met zeer aparte sterke geur)
en een lange tijd leek het dat die helemaal moest verdwijnen van de markt. Mocht niet van de Europese
regelgeving, zo werd gezegd. De productietechnologie en de verpakking moest worden gewijzigd.
Daar werden de Tsjechen dus boos om. Of de Tsjechische drank genaamd "Inheemse rum",
die eigenlijk geen echte rum is en als zodanig geen "rum" meer in de naam mag hebben van Europa.
Nu is het nog steeds onder de oude naam te koop, maar met een opschrift eroverheen: "Voor ´t laatst!".
Straks moet die drank dus een andere naam gaan krijgen, en over dat soort dingen zijn
de Tsjechen wel wat geïrriteerd geraakt.'
|
|
| |
|
|
|
|
|
 |
|
 |
|
|
| |
'Een ding waar ik zelf mee te maken kreeg was de papieren rompslomp die mijn hobby plots met zich meebracht.
Ik woon met mijn gezin op het Tsjechische platteland en hou me o.a. bezig met het fokken van Welsh pony´s.
Op dit moment hebben we 5 paarden. Tot vorig jaar was het de gewoonte om alle pony´s in een soort
register bij het stamboek van de Tsjechische "warmbloed" in te schrijven. Het dier kreeg dan een "stamboekbewijs",
waar als ras heel vaak gewoon "pony" werd vermeld, of allerlei andere benamingen waar helemaal niets van klopte.
Een "pony" kon iedere pony zijn die de juiste grootte had. En dat moest veranderen door strengere regels uit Brussel.
Er moesten per ras stamboeken worden opgericht, en daar moesten de fokkers zelf voor zorgen.
Na veel discussies zijn sinds dit jaar enkele nieuwe stamboeken aan het werk (welsh, shetland, hafling),
maar opvallend was dat de overheid hierbij volledig afzijdig is gebleven. Eigenlijk hebben wij het volledig
zelf gedaan, en dan bedoel ik de fervente ponyliefhebbers, want anders zouden deze dieren enkel geregistreerd
worden als huisdier/pony, zonder afstamming.'
|
|
|
 |
| |
Alle bijdragen van Irena van Vuuren aan Wereldnet zijn in realaudio te beluisteren via deze pagina:
Wereldnet.
|
|
 |
|
|
|
|
De Tsjechisch-Nederlandse betrekkingen kennen volgens historicus Hans Renner een traditie van bijna
duizend jaar. In de middeleeuwen en de Renaissance waren er veel contacten op het gebied van handel
als cultuur. In de loop van de geschiedenis heeft ons land vaak gefungeerd als toevluchtsoord voor
religieuze en andere vluchtelingen uit Bohemen en Moravië. Vooral het massale verzet tegen de Habsburgse
overheersing in de 17e eeuw leverde een stroom aan vluchtelingen op. Onder hen bevond zich ‘meest
beroemde Tsjechische balling aller tijden’ Jan Amos Komensky, beter bekend onder de naam Comenius. Hij
verbleef 14 jaar in Amsterdam (1656-1670), zette daar zijn politieke en wetenschappelijke werk voort en
vond zijn laatste rustplaats in Naarden. Daar bevindt zich nog steeds het Comeniusmuseum en een Comenius
mausoleum, gebouwd op een plek die speciaal hiervoor tot Tsjechisch grondgebied is verklaard. Zowat
iedere Tsjech die naar Nederland komt, bezoekt hier zonder meer het Comeniusmuseum. |
 |
Banden tussen ons land en de Tsjechische republiek bestaan op alle niveaus.
Liefst 70 Nederlandse steden hebben een officiële band met Tsjechische steden. Enkele van deze jumelages:
Utrecht met Brno,
Veenendaal met Olomouc,
Purmerend met Jihlava en
Brielle en Havlickuv Brod
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
‘Philips se vraci’, Philips keert terug, was te lezen op een groot
spandoek dat was opgehangen op het Wenceslasplein in Praag, vlak na de fluwelen revolutie in 1989. Het
voormalige Oostblok was gevallen en Nederlandse bedrijven stonden te popelen om de veelbelovende markt
binnen te trekken. Tijdens het Interbellum waren er veel handelsbetrekkingen tussen Nederland en Tsjechië,
in de communistische periode waren die vrijwel verloren gegaan.In de jaren ’90 werden de banden weer
hersteld. Inmiddels is Tsjechië voor het Nederlandse bedrijfsleven het meest aantrekkelijke land van
alle kandidaat lidstaten om zaken mee te doen. Momenteel zijn er ruim 200 Nederlandse bedrijven in
Tsjechië gevestigd. Van het totale buitenlandse kapitaal dat jaarlijks in Tsjechië wordt geïnvesteerd
neemt Nederland sinds 2000 zelfs de eerste plaats in, voor Duitsland en Oostenrijk. |
 |
 |
|
|
 |
|
 |
Twee maal de piramide van Austerlitz, links in het Tsjechische Slavkov, rechts een overwoekerde
versie nabij Zeist, Nederland. De laatste werd gebouwd door troepen van Napoleon aan het begin van de negentiende eeuw,
naar het voorbeeld van de piramide die Napoleon in het Tsjechische Austerlitz (Duitse naam voor Slavkov) had laten
bouwen als aandenken aan zijn overwinning van de ‘Driekeizerslag’ in 1805.
|
|
|
|
|
|
|
| |
In het Brabantse Best bestaat nog altijd het Batadorp. De schoenenfabriek van het Tsjechische
Bata aldaar verschafte eens werk aan meer dan 3000 mensen. Nu zijn er dat nog geen 300 en zijn er opnieuw reorganisatieplannen.
Bata haalde vlak na de oorlog tientallen gezinnen uit Goeree-Overflakkee naar Best en wat later kwamen veel Turken en
Marokkanen bij Bata werken. Het dorp dat zo ontstond trok in de jaren zestig de aandacht door het bevorderen van de
multicultuur: de Islamitische werknemers mochten in de fabriek het einde van de Ramadan (het traditionele Suikerfeest) vieren.
terug naar boven
|
|
 |
|
