De turbulente geschiedenis aan bezettingen die Letland bezit, weerspiegelt zich in de bevolking. Deze bestaat uit Russen, Wit-Russen, Polen, Oekrainers, Litouwers, Joden en een stuk of vijf kleinere gemeenschappen. Russen vormen de grootste groep daarin, 30% van de gehele bevolking. En Riga, de hoofdstad van Letland, bestaat zelfs voor de helft uit Russen.

Omdat de Letten met zo weinig zijn, zijn ze bang hun taal te verliezen. Er worden allerlei plannen bedacht om het Letse nationaal bewustzijn op niveau te houden. Een voorbeeld daarvan is het nationaal trainingsprogramma voor de Letse taal. Hiermee hoopt de regering linguistische barrieres te verminderen en minderheden te moedigen tot het spreken van de Letse taal, een strategie die niet altijd even soepel verloopt.

Verschillende malen is Letland door het Westen gewaarschuwd, de ene keer over kies- en taalwetten, de ander keer over het beleid t.o.v. het staatsburgerschap dat niet aan de haak zou zijn. De bijdrage voor een argwanende houding ten aanzien van de EU is geleverd. Bovendien staat men sowieso sceptisch tegenover een ‘nieuwe’ Unie. Waarom aansluiting als het alleen ook lekker gaat?