in de taxi

Tim den Besten ,

Tim heeft hetzelfde kutgesprek als iedereen.

Omdat ik een luie jongen ben en geen rijbewijs heb neem ik soms de taxi. Soms neem ik hem best wel vaak, want er is natuurlijk altijd wel een excuus te bedenken om in je eigen smoes te trappen. Een taxi is een soort rijdend bankstel: je hoeft alleen maar te zitten tot je bent waar je wil zijn. Er zijn veel verschillende taxi’s, en ook veel verschillende taxichauffeurs.

Een paar weken geleden stapte ik in een taxi waarvan de chauffeur al toen ik instapte hele rare ongecontroleerde bewegingen maakte. Hij ging helemaal heen en weer op zijn stoel en ook het praten en knipperen met zijn ogen ging niet bepaald vloeiend: de man had de motoriek van een kermisattractie. En hij bestuurde de auto. Na een paar minuten rijden en gek bewegen drukte hij met zijn schokkende vinger - die steeds weg leek te vliegen - op de knop om zijn raam open te doen waarna hij zijn hoofd half naar buiten stak en een dikke fluim de nacht in tufte. Raampje weer dicht. Raampje weer open. Weer tuffen. Raampje weer dicht. Van voor naar achter, van links naar rechts. Het enige wat deze man op zijn plek hield was de autogordel. Ik zat ernaast en probeerde zoveel mogelijk voor me uit te kijken. Omdat ik het zielig vond maar ook omdat ik bang was dat ik moest lachen.

'De chauffeur deed alsof het allemaal heel normaal was waardoor ik zeker tien minuten lang met hem meedeed.'

Tim den Besten

Het schokken, knipperen en tuffen volgde elkaar in hoog tempo op. Soms leek ik er een ritme in te ontwaren wat nooit echt bleek te kloppen als ineens het ritme werd verbroken door een spasme uit onverwachte hoek.

Het was stil in de auto. Alleen maar het zachte gezoem van een auto op de weg en mijn ingehouden woorden. De chauffeur deed alsof het allemaal heel normaal was waardoor ik zeker tien minuten lang met hem meedeed. Tot ik het niet meer hield en vroeg:

'Wat heb je eigenlijk?'

'Gilles de la Tourette'

Toen ik doorvroeg omdat ik wilde weten hoe dat is voor hem en hoe hij dan taxichauffeur is geworden reageerde hij fel. Hij wilde het er niet over hebben omdat hij met iedereen hetzelfde kutgesprek heeft. Ik snapte hem wel. En ik dacht nog wel dat hij het fijn zou vinden als iemand gewoon een keer vraagt wat hij heeft.

De rest van de rit zwegen we. De taxichauffeur omdat hij was geschrokken van zijn boosheid. En ik omdat ik dacht hem te helpen door erover te praten. Ik was blij toen ik was waar ik wilde zijn.