naeeda aurangzeb

Lennart van der burg ,

Doordat Naeeda Aurangzeb de islamitische wereld kent, kan ze scherp doorvragen. ‘Als het over antisemitisme gaat, laat ik geen ruimte voor onzin.’

Lijn 1
Radio1, 10.31-11.00 uur
OBA Live
Radio 5, 19.02-20.00 uur

Terwijl haar klasgenootjes tijdens de bonte avond op de basisschool Tina Turner en Michael Jackson imiteerden, moest Naeeda Aurangzeb het zesuurjournaal presenteren. ‘Ik wilde Madonna zijn en was diep beledigd,’ herinnert Aurangzeb zich. Enkele jaren later presenteert ze drie programma’s: OBA Live en Lijn 1 op de radio en De halve maan op televisie (op vrijdagmiddag).
Als ze presenteert, wilt Aurangzeb ‘dat er iets gebeurt’. Regelmatig mengt ze zich op felle wijze in het debat, al vindt ze zelf dat ze zich nog inhoudt. ‘Ik ben nog feller als de microfoon uit gaat. Als het gaat over hoe er in moslimgezinnen over Joden wordt gepraat, houd je mij niet voor de gek. Wat mij onderscheidt is dat ik die wereld bij me draag,’ vertelt de in Pakistan geboren Aurangzeb. ‘Ik ben in die tradities opgegroeid, kwam in huizen waar vrouwen in boerka alleen in de keuken mochten zitten.’
Zowel De halve maan als OBA Live (beide van de NTR) worden uitgezonden in de zendtijd voor moslims. Aurangzeb vindt echter niet dat ze islamitische programma’s maakt: ‘Op Radio 1 en 5 is het overgrote deel van mijn gasten geen moslim, bij De halve maan is het fifty-fifty. Er zijn mensen die waarschuwen dat ik niet te veel moslim-items moet maken’, vertelt Aurangzeb. ‘Maar dat zijn juist onderwerpen waarbij ik kan doorvragen en grapjes kan maken. Al weet ik waar de grens ligt: als er iemand binnenkomt, zie ik meteen of ik diegene een hand moet geven of niet.’
Aurangzeb deinst er niet voor terug zichzelf bloot te geven als ze interviewt. Zo besprak ze het afdoen van haar hoofddoek, de mishandelingen van haar ex-man en de dood van haar zieke nichtje. Aurangzeb: ‘Ik ben niet uniek in de dingen die ik beleef. Het is voor de luisteraar geen ver-van-je-bed-show als een Radio 1-presentatrice dezelfde ervaringen deelt.’
Met zoveel kennis en eigen ervaringen lijkt het lastig om anderen te interviewen, in plaats van zelf te vertellen. ‘Nee, al denk ik bij onderwerpen als antisemitisme direct: ik maak er tijd voor vrij en klim in de pen,’ vertelt Aurangzeb. ‘Maar tijdens zo’n gesprek moet je professioneel blijven, vragen nog scherper stellen en geen ruimte laten voor onzin.’ Horen we niet stiekem een geboren politica? ‘Haha, op de basisschool zeiden klasgenoten ook dat ik later president zou worden. Ik ben inderdaad ooit gepolst voor de gemeenteraad, omdat ik zo’n uitgesproken mening zou hebben,’ bekent Aurangzeb. ‘Toen zei ik: “Dat is dan vast het eerste wat jullie mij afleren.”’