Aflevering Nr. 9 
 
Het bos ruikt naar shampoo. Een programma over de synthese tussen schijn en wezen.
Uitgebreidere informatie over de Bonanza-aflevering van dinsdag 24 april 2001
Het leven als schouwtoneel
De humanist en renaissance filosoof Desiderius Erasmus over schijn en werkelijkheid.
Geef uw mening
In de aankomende uitzending worden een aantal beweringen gedaan die nogal discutabel zijn. U kunt op deze beweringen reageren.
Jean Baudrillard over 'hyperrealiteit'
De Franse filosoof Jean Baudrillard hield zich eind jaren '70 al bezig met de macht van de massamedia. Door het mediatiseren van de werkelijkheid wordt het reeele een allegorie van de dood. Lees een fragment uit zijn boek 'Symbolic Exhange and Death'.
Ging het te snel? Was het te visueel. Lees het interview met Koert van Mensvoort nog eens rustig na.
"Als kind had ik altijd het idee dat de mensen die ik op tv zag ook echt in die tv zaten. Ik vroeg me dan ook af waar ze bleven als ik de tv uitzette. Ik heb nog steeds wel het idee dat het de tv pijn doet wanneer ik hem uitzet."
Kennismaatschappij?
De stelling dat kennis macht is, werd rond 1600 geformuleerd door de filosoof en staatsman Francis Bacon. Hij toont zich ook bewust van de menselijke beperkingen tot ware kennis. Bacon benoemt vier soorten idolen die de menselijke geest belagen.
Toelichting bij de term 'Presence'
Opkomende technologieen als virtual reality, simulation rides, video conferencing en thuisbioscoop worden ontworpen met het doel de gebruiker een illusie te verschaffen van een niet gemedieerde ervaring. Deze perceptie noemt men presence. Traditionele med
HET BOS RUIKT NAAR SHAMPOO
dinsdag 24 april 2001
terug naar de aflevering
Jean Baudrillard over 'hyperrealiteit'
De Franse filosoof Jean Baudrillard hield zich eind jaren '70 al bezig met de macht van de massamedia. Door het mediatiseren van de werkelijkheid wordt het reeele een allegorie van de dood. Lees een fragment uit zijn boek 'Symbolic Exhange and Death'.
"Reality itself founders in hyperrealism, the meticulous reduplication of the real, preferably through another, reproductive medium, such as photography. From medium to medium, the real is volatilized, becoming an allegory of death. But it is also, in a sense, reinforced through its own destruction. It becomes reality for its own sake, the fetishism of the lost object: no longer the object of representation, but the ecstasy of denial and of its own ritual extermination: the hyperreal. Realism had already inaugurated this process. The rhetoric of the real signaled its gravely altered status (its golden age was characterized by an innocence of language in which it was not obliged to redouble what it said with a reality effect). Surrealism remained within the purview of the realism it contested - but also redoubled - through its rupture with the Imaginary. The hyperreal represents a much more advanced stage insofar as it manages to efface even this contradiction between the real and the imaginary. Unreality no longer resides in the dream or fantasy, or in the beyond, but in the real's hallucinatory resemblance to itself."
 
Fragment uit: "Symbolic Exchange and Death", Paris, 1976.