• Avro
  • VARA
  • vpro
Aflevering Nr. 2 
 
Gerommel binnen het OM
Winnie Sorgdrager, oud-minister van Justitie
Bevat video
Veiligheid voor privacy?
Peter Hustinx, voorzitter van het College Bescherming Persoonsgegevens
Bevat video
Column: Vogelzang als minister!
Paul Cliteur
Arbeidsmigratie een goede zaak?
Hoogleraar migratie Han Entzinger en econoom Arie van der Zwan
Bevat video
Gerommel in het OM
zondag 11 januari 2004
terug naar de aflevering
Column: Vogelzang als minister!
Paul Cliteur
Jaren geleden heb ik een maand college gegeven aan een universiteit in Ghana. In de krant las ik berichten met de volgende strekking: “Kwame Oboje, afkomstig uit Accra, is tot twee dagen gevangenisstraf veroordeeld wegens het stelen van een mand mango’s.”
Zomaar, met naam en toenaam in de krant.
“Maar dat is toch in strijd met de privacy van meneer Oboje”, zei ik dan geschokt tegen mijn Ghanese vrienden.
Die moesten daar erg om lachen: privacy voor iemand die tot een gevangenisstraf was veroordeeld!
“Maar dat werkt stigmatiserend tegenover die man. Op die manier geldt: eens een dief, altijd een dief”, zei ik vervolgens.
Ook dat vonden ze wel leuk. “Het is niet de rechter of de staat die die man stigmatiseert”, zeiden zij dan. “Dat doet hij zelf - door het stelen van die mango’s.” Mijn Ghanese vrienden vonden dat je zoiets moest corrigeren op een voor ieder kenbare manier. Alleen zo zou je voorkomen dat hij nog meer mango’s ging stelen.
In opperste wanhoop probeerde ik het toen met het volgende argument: “Onze morele autoriteiten zijn daartegen. Onze minister Donner van justitie en ook de Groningse burgemeester Wallage zijn ertegen dat hele groepen mensen worden gemarginaliseerd.”
Om dat woord “marginaliseren” moesten zij ook erg lachen. “Jullie systeem is hypocriet”, zeiden mijn Ghanese vrienden. “Iemand die alleen nog maar verdacht is van een misdrijf wordt weliswaar met initialen aangeduid, maar uit de verdere persoonsbeschrijving valt vaak ondubbelzinnig op te maken om wie het gaat.”
Ook de door mij opgevoerde autoriteiten genoten weinig gezag. Burgemeester Wallage stond zelfs in Ghana bekend vanwege stiekeme briefjes met het logo van de stad Groningen aan de liberale fractievoorzitter van Aartsen. En minister Donner was volgens mijn vrienden de man die telkens als er iets goeds op het terrein van de criminaliteitsbestrijding werd voorgesteld een gezicht trok alsof hij net een hap in een citroen had genomen. Wat nog al eens voorkwam.
U begrijpt dat ik de afgelopen dagen aan deze periode in Ghana moest terugdenken toen ik kennisnam van de plannen van de Utrechtse korpschef Vogelzang om de foto’s van veelplegers ruime bekendheid te geven. Mijn Ghanese vrienden zouden die korpschef onmiddellijk tot minister van justitie hebben benoemd.
En nu, vele jaren later, ben ik geneigd te denken: daar hebben mijn Ghanese vrienden gelijk in.