Vroeger, zeggen wij dan, vroeger was het leven eenvoudig en overzichtelijk : vader voedt op en moeder en verzorgt. Een gezamenlijke verantwoordelijkheid, gescheiden uitgevoerd. Kinderen wisten wat zij van hun vader en moeder mochten verwachten. En dan moet het allemaal anders. Moeders moeten ineens ook alléén kunnen opvoeden. Daardoor leven te veel kinderen nu in de omgekeerde wereld. Omdat die opvoeding na een echtscheiding te vaak is vervallen tot een gescheiden verantwoordelijkheid die bijna nooit gezamenlijk wordt uitgevoerd
 
Opvoeding heeft alles te maken met de grenzen van de onvoorwaardelijke liefde, steun, zorg en toewijding. Grootbrengen is kinderen helpen om het goede voorbeeld te volgen. Dat is een interessant spel met nog interessantere spelregels. Wie spel zegt, zegt vaders en andere mannen en hun denk- en gevoelswereld. Zonder die inbreng doen wij elk kind groot onrecht. Ook al verplicht de wet na de echtscheiding tot het gezamenlijk gezag van de beide ouders, dan nog gaat het vaak mis. Omdat de verblijfplaats van het kind de macht van de gescheiden ouder bepaalt. Echtscheidingen hebben mede daardoor de macht van de moeders onevenredig vergroot. Die macht gaat altijd ten koste van de kinderen.
De wetgever heeft de moeder een centrale taak in de opvoeding gegeven. Zijn wijsheid geldt niet alleen de Nederlandse kinderen, maar ook alle kinderen van al die andere culturen die Nederland bewonen. En als het niet werkt zoals in de wet is voorzien, dan moet de moeder net zo lang geholpen worden tot het systeem klopt.
Het wordt tijd voor een wettelijke mimimum-omgangsregeling voor de niet verzorgende ouder. Eén maal per 14 dagen een lang weekend en de helft van de vakanties. Daarmee kunnen de vaders dan hun werk als opvoeder en begrenzer gewoon doen.
 
Daarom is het vandaag de laatste moederdag oude stijl. Omdat kinderen nu het juiste onderscheid kennen tussen een genetische moeder, een biologische moeder, een juridische moeder, een draagmoeder, een afstandsmoeder, een grootmoeder, een stiefmoeder, een pleegmoeder, een foster parentmoeder, een vader-moeder, een tweede moeder en de vriendin van pappa. Al die moeders krijgen met ingang van 2005 hun eigen moederdag. Elke tweede zondag van de maand is er een moedergroep aan de beurt. Dat maakt het leven voor de kinderen helder en overzichtelijk. Dan weten de kinderen wat ze van hun moeders mogen verwachten. De onvoorwaardelijke liefde, steun, zorg en toewijding van een vader en een moeder komt dan alleen nog in sprookjes voor.
 
| Dia Flinterman. Is vice-president in de Rechtbank Groningen en lid van de RSJ, de Raad voor Strafrechttoepassing en Jeugdbescherming.