Ik zei nee, maar had daar niet zo een twee drie een sterke argumentatie bij. Ik was immers erg onder de indruk van de manier waarop Thom de Graaf, zij aan zij met Femke Halsema, oppositie voerde tegen het beleid van de regering Balkenende, van CDA en VVD. Hij hekelde de manier waarop rechts omging met buitenlanders, ook de 26.000 asielzoekers, en bestreed op een redelijke manier de modernisering, ander woord voor afbraak, van het sociale stelsel. Ik had alleen een onbestemd gevoel dat D66 toch niet mijn voorkeur had.
 
U weet hoe het is afgelopen. D66 hielp Balkenende aan de meerderheid die de kiezers hem niet gegeven hadden, en zodoende kon Balkenende verder. Toen was de motivatie van De Graaf en van Van Mierlo: kijk, we zijn tegen deze politieke agenda van dit kabinet, maar er is geen alternatief, en we kunnen onze kroonjuwelen binnenhalen.
 
Nu is Thom de Graaf weg, die is – geen misverstand - weggewerkt door de D66 fractie. Al weken geleden merkte ik dat D66 fractieleden tegen wie het horen wilde meldden dat De Graaf een blok aan het been was, een autist zei een van hen tegen me, en dat ze van hem af wilden.
 
En nu is de motivatie om in het kabinet te zitten precies omgekeerd van toen: die kroonjuwelen die waren zo belangrijk niet, maar Balkenende moet zijn sociaal-economische agenda afmaken!
 
Als D66 dat accepteert dan is het definitief een echte gewone rechtse partij geworden. Dan is met terugwerkende kracht mijn antwoord op de vraag van Thom de Graaf van toen: D66, daar heeft een links liberaal mens echt niets te zoeken, dan kan je net zo goed direct lid worden van de VVD.
 
Deze week noemde D66 de PvdA tuig, en ratten. Dit is een van onze huisratjes, Pinkie. Zijn hele lieve dieren hoor, en intelligent. Zeg maar dag tegen D66, Pinkie: dag D66, dag Boris, dag!