En: is zij nou de schuldige, of die kerel die te laat kwam? Liefde maakt soms meer kapot dan je lief is. Het gerucht gaat dat de Zoeter­meerse man die vrouw en dochters om­bracht, een buiten­echte­lijke relatie had. Als dat waar is, ben ik be­nieuwd hoe zijn minnares zich nu voelt? Vermoedelijk dubbel­schuldig: eerst al om het bedrog, nu mede­schuldig aan moord. Altijd weer dat mea culpa omdat vrouwen kennelijk van liefde hopen wat mannen vertikken waar te maken. Of ze komen te laat, door drank of overwerk, gestresst of onverschillig, (kijk mij onafhankelijk zijn) - óf ze slaan door in hun vertwijfe­ling en grijpen naar geweld. En wij maar denken dat alleen moslims niet normaal met rela­ties en seks kunnen om­gaan. Eer­wraak en ver­krachting binnen het huwe­lijk voeren we aan als bewijs van 'hun' primitivi­teit, maar mooie crime passio­nels, zoals vaak te zien in psycholo­gische KRO-detecti­ves, noemen we fascinerend. Ja, heet het dan, hoe hoger opge­leid, hoe meer de schijn wordt opgehouden, maar daar­binnen kan een hele­boel gis­ten... In het Parool van afge­lopen woens­dag las ik een inter­view met een fijne christelijke mijn­heer wiens organisatie probeerde homoseksuelen hetero te maken, of tenminste tot het celi­baat te verlei­den. De leef­wijze van homo's, die seks en liefde zo makkelijk schei­den, dát keurt God af - bij hetero's hingen die twee tenmin­ste vaker samen. O ja? Je hoeft maar even op de Wallen of Ruysdaelka­de rond te wande­len om het tegendeel te bewijzen. De intel­lectueel met kinderzitje op de fiets, die zo mooi schri­jft over onze cul­tuur... Ja, die ook. En die, en die. Moet kunnen, maar toch schrik ik elke keer weer. Omdat ik denk aan de vrouw die met wijn en kaarsen wacht. Die, áls ze ooit ontdekt dat ook háár man een dubbelleven leidt, geneigd is de schuld bij zichzelf te zoeken. Moslim­s moeten misschien veel leren in de liefde, maar ik vraag me af wie hun goede voor­beeld moet zijn.