|
Het stemadvies van Joschka Fischer
Joschka Fischer, minister van Buitenlandse zaken Duitsland
In Buitenhof een exclusief interview met de Duitse minister van Buitenlandse Zaken, Joschka Fischer. Wat is zijn stemadvies voor het komende referendum over de Europese Grondwet en wat betekent het voor Europa als het verdrag niet wordt goedgekeurd? En een reactie op het interview van Hans van den Broek, voormalig eurocommissaris en minister van Staat.
| ONDERTITELING/TRANSSCRIPTIE Hieronder treft u de volledige ondertiteling aan van het gesprek tussen Peter van Ingen en Joschka Fischer. Deze tekst is geen woordelijke/letterlijke vertaling. Omwille van de lengte in het scherm is deze tekst een versimpelde weergave van het daadwerkelijke gesprek. U kunt uiteraard wel gemakkelijk punten die voor u interessant zijn opzoeken. ----- U bent een van de grondleggers van de Europese grondwet. De bondsdag heeft die grondwet met 'n duidelijke meerderheid aangenomen. Frankrijk stemt op 29 mei over de Europese grondwet. Slechts drie dagen later stemt Nederland misschien tegen de grondwet. Alle peilingen wijzen op een 'nee'. Wat gebeurt er als 't echt 'nee' wordt? Frankrijk en Nederland zijn EU-oprichters. Nederland heeft 'n heel bijzondere naam in Europa. Duitsland en Nederland zijn economisch sterk met elkaar vervlochten. De liberale traditie van Nederland is altijd 'n belangrijk tegenwicht geweest... ...voor de meer centralistische traditie van de grote landen. Een zelfbewuste, internationaal gerichte lidstaat die de EU mede heeft gevormd. Veel elementen daarvan zijn in de grondwet terechtgekomen. De Europese grondwet is geen alternatief voor de nationale grondwetten. De Europese grondwet voegt 't een en ander samen... ...en versterkt de democratische elementen... ...in 't Europees Parlement en de Commissie. Voor mij zijn de grondrechten doorslaggevend... ...want de veiligheid vraagt steeds meer om inperking van vrijheid. Dat zal in de toekomst gezien onze gezamenlijke belangen nog toenemen. Daarom moeten de grondrechten van de burgers schriftelijk zijn vastgelegd. En zonder 'n sterk gezamenlijk buitenlands beleid... ...kunnen we de Europese belangen niet goed behartigen. Veel kritiek op de Europese grondwet... ...komt voort uit de historische cesuur van 1989 en 1990. Misschien staan wij Duitsers daar dichterbij. De hereniging? - Het einde van de Koude Oorlog... ...heeft tot een nieuwe economische geografie geleid. En 't is in ons belang, in 't belang van Europa, dat wij de familieleden... ...die ruim 50 jaar kunstmatig van Europa zijn afgehouden door de Koude Oorlog... ...dat wij hier 'n gezamenlijk Europees perspectief ontwikkelen. U schetst een groter Europa, met meer lidstaten. Maar dat is juist in Nederland 'n probleem. Veel burgers in de EU zijn bang voor de gevolgen van de uitbreiding. Het gaat 't snel. Het was te veel. Dat hoor ik telkens. Maar er worden dingen door elkaar gehaald. Ook bij ons is dat 'n punt. Maar dat zijn geen gevolgen van de uitbreiding. Dat zijn de gevolgen van 1989. Om 'n beeld te gebruiken: Het huis EU is tegen de Muur aan gebouwd. De achterwand was de grens die Duitsland, Berlijn, Europa, deelde. We hebben dat huis jaar in, jaar uit uitgebouwd als 'n West-Europees huis. De Zuid-Europeanen kwamen erbij en de Scandinaviërs. Niemand verwachtte dat die achterwand er op 'n dag zou zijn verdwenen. Op 9 november 1989 was die achterwand opeens verdwenen. Het Europese huis had geen achterwand meer. Dat leidde tot druk op de arbeidsmarkt en op de immigratie. Al die kwesties zijn niet 't resultaat van de uitbreiding. Integendeel. Als we de uitbreiding en de grondwet traineren, verdwijnen de problemen niet. Duitsland en Nederland zijn nettobetalers. Het is in ons belang... ...dat die landen zich snel ontwikkelen. Dat levert ons dubbele winst op: Economisch. Maar ook zal de druk verminderen door die ontwikkeling. Dat heeft Frankrijk gemerkt met Spanje en Portugal. Wat zal de nieuwe 'achterwand' van Europa worden? Wat denkt u dat de grenzen van Europa zijn? Er kloppen nog twee landen aan de deur. Bulgarije en Roemenië. Hoe lang 't op de Balkan zal duren, weet ik niet. Over Turkije zal er op z'n vroegst over 15 jaar echt worden besloten. Bent u voorzichtig met Turkije? De Europese Raad heeft 'n uitstekend besluit genomen. Ze zeiden: We moeten enerzijds Turkije nader tot Europa brengen. Omdat onze veiligheid in 't Nabije Oosten wordt bepaald. Anderzijds moet Turkije voldoen aan Europese normen. En dat niet alleen op papier, maar ook werkelijk. Daarom zal de echte beslissing over 10 tot 15 jaar plaatsvinden. Als Turkije erbij komt, komt Israël er dan ook bij? In 't noorden, westen en zuiden is Europa geografisch vastomlijnd. In 't oosten is dat nooit 't geval geweest. Sinds de oude Grieken 't begrip Europa hebben ontwikkeld. Het is altijd 'n cultureel-politieke beslissing geweest. Die beslissing zal moeten worden genomen. Europa doet Turkije al 40 jaar lang beloften. Om strategische redenen in de Koude Oorlog. Gezien de huidige situatie in 't Nabije Oosten, Irak en Iran... ...hebben we er veel belang bij dat Turkije met z'n islamitische traditie... ...democratie, markteconomie en civil society met mensenrechten verenigt. Dat is in 't belang van Europa en zal onze veiligheid bevorderen. Of dat voldoende is voor 'n lidmaatschap zal men te zijner tijd moeten beslissen. De kwestie-Oekraïne is 'n kwestie van beleid ten opzicht van 'n buurland. Maar, omgekeerd: Hoe zou 't zijn gegaan... ...als ik dat aan de Nederlandse kijker mag vragen... ...als de vreedzame democratische re- volutie van december niet was gelukt? Dan waren we teruggekeerd naar 'n Europa van invloedzones. En dat is niet in ons belang. Daar zag je dus al hoe waardevol de uitbreiding is. De presidenten van Polen en Litouwen hebben samen met de EU... ...de belangrijkste bijdrage geleverd aan 't succes van die nieuwe principes: Democratie, mensenrechten en zelfbeschikkingsrecht in Oekraïne. Nederlandse media suggereren dat u zich meer met de grote landen bezighoudt... ...en dat Berlijn zich te weinig gelegen laat liggen aan de kleine lidstaten. Ik zou Nederland geen kleine lidstaat noemen. Middelklein, middel... Wat is klein en wat is niet klein? Nederland is economisch sterk en onze landen zijn erg met elkaar vervlochten. Ik zag in Noordrijnland-Westfalen talloze Nederlandse vrachtwagens. Rotterdam is de centrale haven van de Europese Unie geworden. Het is eigenlijk geen Nederlandse haven meer. Het is voor Duitsland, Frankrijk, België, Italië... ...de poort voor vrachtexport en -import geworden. De ontwikkeling is al veel verder. De EU-oprichters staan voor ons centraal. En dat zijn drie grote landen en drie middelgrote en kleine landen. Duitsland, Frankrijk, Italië en Nederland, België en Luxemburg. Die zijn 't hart van de EU. Zij zijn in 't bijzonder verantwoordelijk voor de vooruitgang van de integratie. Ik vind het verwijt dat we ons zo met de grote landen bezighouden niet juist. De bondskanselier en ik onderhouden intensief bilateraal contact... ...ook met de nieuwe, vaak kleine lidstaten. Dat verwijt vind ik niet terecht. De Nederlanders maken zich zorgen over 't evenwicht... ...tussen grote en kleine landen, ook in de nieuwe grondwet. Welke bepalingen in die grondwet garanderen 't evenwicht? Juist 't principe van de dubbele meerderheid. De meerderheid van de staten... ...is de sterke positie van de kleinere landen. De meerderheid van de bevolking is de sterke positie van de grote landen. Dan telt de omvang van de bevolking. Dat zorgt voor evenwicht tussen groot en klein. Overigens wordt in die grondwet dat wat de EU mogelijk heeft gemaakt... ...namelijk 'n relatief sterkere positie van de kleine landen, vastgelegd. Ik leg 't in Duitsland altijd als volgt uit: Reken de invloed per hoofd 's uit, de aantallen in 't parlement... ...het gewicht van de stemmen. De 15 lidstaten... Ik ga uit van de EU van vóór de uitbreiding. Toen hadden de Luxemburgse burgers per hoofd de meeste invloed in Europa. De Duitsers hadden per hoofd de minste invloed. Dat staat ook in de grondwet. Niet omdat we zo aardig willen zijn. Nee, de EU functioneert door 'n relatie- ve versterking van de kleinere landen... ...en 'n relatieve verzwakking van de grote landen. Maar u bent 'n machtspoliticus. Bij 't Stabiliteitspact bleek toch... ...dat als u zegt: nu is 't afgelopen, dan is 't ook afgelopen. Punt uit. Dat is niet de realiteit van de grondwet. - Dat is de macht van de lidstaten. Ik vind 't Stabiliteitspact belangrijk en juist, maar 't heeft één tekortkoming. Vooral de Duitsers zijn daar verantwoordelijk voor. Het is gemaakt voor goede tijden en niet voor tijden dat 't minder gaat. Achteraf hadden we onze uitzonderings- positie, vanwege de hereniging... ...bij 't stabiliteitspact moeten betrekken. Dat hebben Waigel en Kohl verzuimd. Hoe is 't beeld van Nederland bij de Duitsers veranderd... ...na de moorden op de politicus Pim Fortuyn in 2002... ...en de regisseur Theo van Gogh vorig jaar? Het beeld bij de Duitsers is net zo divers... ...als 't beeld in Nederland over ons. Voor mij was Nederland altijd... ...een voorbeeld van 'n liberale, open maatschappij. En dat is nog steeds zo. In Europa hebben we ondanks al onze verschillen een eenheid gevormd. En dat blijft zo. De Nederlanders houden hun eigen kenmerken... ...net als de Duitsers, Fransen en Luxemburgers. Maar in Nederland wordt gedacht dat Nederland veranderd is. We hebben zulke moorden nooit eerder gehad. Geen politieke moorden. Dat is 'n grote uitdaging. De integratie van immigranten is voor ons allemaal 'n probleem. Daar debatteert ieder land over vanuit z'n eigen historische achtergrond. Onze achtergrond is anders dan de uwe. Maar voor velen in Europa was en is Nederland 'n voorbeeld... ...van 'n sterke civil society en 'n sterk parlementarisme. Dat geldt ook voor 't succes van uw economie en uw maatschappij. Ik zal nooit vergeten dat ik in '66 voor 't eerst in Amsterdam kwam. Had u toen lange haren? - Niet zo heel lang. Ik vond het 'n belevenis: de tijd van de provo's, van verandering. Wie 't Duitsland van toen kent, zal begrijpen... ...dat 't een heel vrij en open gevoel gaf. Dat heb ik altijd zeer bewonderd aan Nederland. Ik weet zeker dat uw land een oplossing zal vinden voor deze uitdaging... ...en tot 'n nieuwe consensus zal komen. Destijds kwam vrijheid boven alles. Dat is wel veranderd. Met <über alles> heb ik als Duitser altijd wat moeite. Maar vrijheid was heel belangrijk. Dat vind ik nog steeds. We leven momenteel in 'n zeer vrij Europa. Voor mijn generatie is dat niet vanzelfsprekend. We leven in 'n vreedzaam Europa. Ik was pas nog in Frankrijk. Daar zei ik: We zijn de eerste generatie Duitsers en Fransen die niet op elkaar schoten. Dat wordt vaak vergeten. Onze vaders deden dat nog. Onze grootvaders zeker. Twee weken geleden zei u in 'n discussie over 't nazi-verleden: Niemand vraagt 'Ben ik normaal?' als hij normaal is. Dat vragen alleen mensen die 'n probleem hebben, en wij hebben 'n probleem. Waaruit bestaat 60 jaar na 't einde van de oorlog het probleem nog? Het is niet eenvoudig om als natie met die erfenis te leven. Er bestaat alleen individuele schuld, geen collectieve. Maar wel 'n gezamenlijke geschiedenis en 'n morele verantwoordelijkheid. Die kun je niet ontkennen. Je kunt emigreren... ...maar als je voor 'n land kiest... ...dan horen de geschiedenis en de verantwoordelijkheid daarbij. En de terugval in de barbarij in de tijd van 't nationaal-socialisme... ...de misdaden tegen de mensheid van de shoah... ...en de schaamte daarover die Duitsland nu nog steeds voelt... ...en alles wat we onszelf hebben aangedaan, en kwijt zijn... Einstein was de grootste Duitser van de 20ste eeuw, of van de moderne tijd. Mijn land heeft hem verdreven. Hij was 'n joodse Duitser. Hij heeft 't Duitsland nooit vergeven. We zijn veel kwijtgeraakt. Die discussie is in Duitsland nog niet voorbij. En die blijft doorgaan, anders stelden we ons die vraag naar ons normaal-zijn niet. Dat was mijn stelling. Ik heb al gezegd dat toen ik voor 't eerst in Nederland was... ...de wonden van de oorlog nog vers in de herinnering lagen. Niet iedereen was blij met je omdat je Duits sprak. Hoe was dat toen u destijds in Amsterdam was? In 1966. Er waren, ook in Frankrijk destijds... ...in bepaalde gebieden nog heel veel mensen... ...voor wie de wonden van de oorlog, de bezetting, de deportaties... ...en de slachtingen nog niet geheeld waren. Hoe hebt u dat destijds in Amsterdam ervaren? Hoe stond u ertegenover? Hoe oud was u toen? Ik was toen 18 jaar. Of 19 jaar. En je voelde je natuurlijk aangevallen. Maar 't zette je ook aan tot nadenken. Je probeerde de mensen te begrijpen. Het was 'n belangrijke ervaring. Tegelijk waren er ook andere, heel mooie ervaringen. Als 't met nu vergelijk, zie je dat we 'n enorme vooruitgang... ...geboekt hebben in Europa en de buurlanden. We mogen niet vergeten dat Europa dient als buffer tegen 't nationalisme. Mitterrand zei in z'n laatste rede voor 't Europese parlement... ...dat nationalisme oorlog betekent. Dat is de kern van de Europese Unie. De EU-oprichters, die 't hart van 't eenwordingsproces vormen... ...hebben 'n speciale verantwoordelijkheid. Dus ik hoop... ...dat de burgers van Nederland zich duidelijk vóór Europa uitspreken. Het gaat om Europa. Het is geen binnenlandse politiek. Het gaat om de toekomst van Europa. Maar ook in Duitsland wordt gezegd dat 't zwaar overdreven is... ...om de geschiedenis... ...te gebruiken als argument voor de grondwet. Ik heb 't op de Balkan meegemaakt. Dat is nog niet zo lang geleden. Ik heb 't niet over 1945. Ik heb gezien waar mensen toe in staat zijn... ...door 't nationalisme. In Europa. Ik heb 't met eigen ogen gezien. En 't antwoord daarop is 'n geïntegreerd Europa. Dat mogen we nooit vergeten. Dat is de erfenis van de generatie... ...die de eerste helft van de 20ste eeuw heeft meegemaakt. En 't gebeurt nog. Ik noem 't niet voor niets. Kosovo, Bosnië... ...een Joegoslavië dat uiteenvalt. Dit continent kan zich alleen door integratie ontwikkelen... ...tot 'n continent van vrede, democratie, vrijheid... ...en toenemende sociale gerechtigheid. En dat moeten we samen doen. En verder: Als minister van Buitenlandse Zaken ervaar ik, net als m'n collega's... ...dat in de 21ste eeuw, in 'n mondiale economie... ...zelfs de grootste Europese staten te klein zijn. Alleen gezamenlijk kunnen we deze uitdaging aan. Begrijp ik 't goed dat u zegt... ...dat als de grondwet niet wordt aangenomen... ...dat dan de nationale krachten weer op de voorgrond treden? Ik wil in dat verband geen zwart beeld schetsen. Maar het leidt tot 'n zwak Europa waar de nationale gevoelens gaan opspelen. Ik geloof niet dat dat in 't belang is van de kleine en middelgrote lidstaten. Maar ook niet van de grote. Het is 'n ongelooflijke kans. In 1989 kwam er 'n eind aan de deling van Europa. Het Rode Leger bedreigt Berlijn niet meer, of Frankfurt of Rotterdam. Rotterdam was een van de doelen, om strategische redenen. Dat behoort tot de geschiedenis. De generatie van mijn kinderen kan zich dat bijna niet meer herinneren. Het is 'n ongelooflijke kans om te werken aan één Europa. Er zijn problemen, maar bedenk eens welke problemen onze ouders hadden. Of onze grootouders. Vergeleken daarbij zijn 't kleine problemen... ...en 't is 'n prachtkans om die te kunnen oplossen. De Europese grondwet gaat niet in tegen de lidstaten. Voor 't eerst hebben we 'n verdrag... ...dat niet achter gesloten deuren gesloten is. Voor 't was er 'n meerderheid in de nationale parlementen... ...en zelfs in 't Europese parlement. Voor 't eerst waren de parlementen direct betrokken bij de onderhandelingen. De nationale parlementen en 't Europese. In 'n open proces, niet achter gesloten deuren. De journalisten en de NGO's waren erbij in de zaal. Zo is 'n grondwetsontwerp ontwikkeld... ...dat zich niet richt tegen onze tradities... ...niet tegen de lidstaten en hun eigen democratische en culturele tradities. Het is 'n poging dit grote Europa bij elkaar te brengen. En dat vind ik van essentieel belang. In Nederland wordt gedacht dat de bondskanselier... ...de betrekkingen met Rusland belangrijker vindt dan die met de VS. De transatlantische familie is onze familie. Met Rusland moeten we... ...een strategisch partnerschap ontwikkelen, hoe lastig dat ook is. Daar zal veel werk voor nodig zijn. Nog niks vergeleken bij Kiëv in december. Het lijkt de goede kant op te gaan. En dat is de positie van de bondsregering. U hebt in Duitsland toch 'n eigen Chinabeleid? De bondskanselier wil dat de EU... ...het uitvoerverbod voor wapens naar China opheft. Dat gaat in tegen de mening van bijvoorbeeld de VS... ...Japan en 'n aantal Europese landen. Wat is uw standpunt hierover? Als minister van Buitenlandse Zaken moet ik naar 'n consensus streven. En China weet heel goed dat het goed kan bijdragen aan die consensus. Als ik in nauw overleg met m'n Nederlandse collega, en anderen... ...'n pact over mensenrechten kan sluiten dat al bij 't Volkscongres ligt... ...dan zou dat 'n belangrijk signaal zijn. Een vreedzame overeenkomst met Taiwan zou ook 'n goed signaal zijn. Er zijn 'n heleboel... De VS is niet blij met uw buitenlandbeleid... ...en uw beleid met betrekking tot China. Ik denk dat de VS heel goed weet dat we naar 'n consensus streven... ...maar dat we nog niet zover zijn. Maar als aan de voorwaarden voor 'n consensus is voldaan... ...dan zou de VS daar verre van ongelukkig mee zijn. Of die consensus er komt, hangt ook sterk van China af. Maar alleen 'n unaniem besluit kan leiden tot 'n andere positie van de EU. Anders blijft 't zoals 't is. In 't nieuwe grondwetverdrag staat er over 't buitenlandbeleid ook... ...dat er één minister van Buitenlandse Zaken komt. Maar u zei ook dat elk land z'n eigen buitenlandbeleid houdt. Ik geloof niet dat u of andere relevante lidstaten akkoord waren gegaan... ...als we 't buitenlandbeleid afgenomen hadden van de afzonderlijke lidstaten. Dat is voor mij niet realistisch. Het parallelle karakter is de essentie van dit grondwetverdrag. Het parallelle karakter en de onderlinge regeling... ...van Europa en de afzonderlijke landen. Voor mij is 't transatlantisch verband essentieel. Ook in 'n Europa dat aan 't integreren is. Het is van existentieel belang dat we 'n transatlantisch verband houden. En omgekeerd hoop ik dat ook de VS begrijpt... ...dat Europa essentieel is voor de VS en Canada. Wordt u de eerste Europese minister van Buitenlandse Zaken? Ik wil 't werk dat ik nu doe, graag voortzetten. Het is 'n zware taak, maar ik ben heel optimistisch. Hartelijk dank voor dit gesprek, meneer de minister.
|
Joschka Fischer
Hans van den Broek
|