Ik was tegen de oorlog in Irak, maar als mensen dan zeggen dat je anti-Amerikaans bent kan ik altijd boos worden. Amerika is een fantastisch land! Het land waar we als jongeren al naar opkeken. Het land van Dylan en andere helden. Ik was de hele afgelopen week in Amerika, heb er veel vrienden, die trouwens allemaal tegen Bush en tegen die oorlog zijn, en ik laat me door niemand zeggen dat ik anti-Amerikaans ben.

Neem nu de manier waarop ze deze week die Lewis Libby hebben weggestuurd. Hij had CIA-informatie uitgelekt die vertrouwelijk was: wegwezen. En dat is pas het begin, want nu is de vraag of zijn baas, vice-president Dick Cheney, ervan wist, en zo ja, dan gaat die ook, en dan is de vervolgvraag wat Bush heeft gedaan om de Irak-oorlog erdoor te jassen.

Op de achtergrond speelt het wegvallen van de steun voor die oorlog. Hier is USA Today van afgelopen woensdag, een tabloid, en echt geen linkse. Op deze kaart ziet u stipjes bij alle plaatsen waar Amerikanen woonden die in Irak zijn gesneuveld. De grens van 2000 is deze week overschreden. Ook een hele pagina persoonlijke verhalen over de families van de gevallenen. Soldaten wordt kennelijk aangeraden om op hun lichaam een persoonlijke brief te dragen aan hun familie, voor het geval ze sneuvelen. En die brieven staan nu groot in de krant. Je ziet de publieke opinie kantelen. Bush zijn kracht was dat hij na Bill Clinton fatsoen beloofde, maar mensen geloven en vertrouwen hem niet meer.

Nederlandse politici deden nogal lakoniek over de mededeling dat achteraf de argumenten voor de oorlog tegen Irak leugens bleken te zijn, die massavernietigingswapens en die link met Osama Bin Laden. “Ouwe koeien” zei het Nederlandse kamerlid Hans van Baalen, maar als je als land bijna bankroet gaat aan zo’n oorlog en elke dag mensen verliest, dan hakt het erin als de oorlog op leugens en bedrog gebaseerd blijkt te zijn.

Deze vergelijking dringt zich op: toen Richard Nixon president was en Spiro Agnew vice-president, verdween eerst Agnew omdat hij steekpenningen aangenomen had, hij werd vervangen door een fatsoenlijke man, dat was Gerald Ford. Toen ging Nixon ook, met de Watergate affaire, en werd Ford president. De geschiedenis zou zich wel eens kunnen herhalen. De interessante vraag is dan: wie wordt de nieuwe Gerald Ford, wie wordt de nieuwe president van de Verenigde Staten?

Het gaat wel weer goedkomen met het land van Bob Dylan!