Dacht ik dat de komst van de idealistische Body Shop zou leiden tot een massale boycot van milieuvervuilende, dieronvriendelijke cosmeticafabrikanten, vorige week gebeurde het omgekeerde; de Body Shop is voor veel geld verkocht aan L'Oréal. Met de handige gids die Greenpeace onlangs rondstuurde, kon je checken hoe het zat met de giftige stoffen in en dierproeven bij alle merken douche-gels, deodorants en dagcrèmes. Grootste boosdoener in alles: L'Oréal. En die zou nu kleinschalige projecten in Derde Wereldlanden opeens wel gaan ondersteunen? Even cynisch stemt het feit dat Albert Heijn zich deze weken breed profileert met biologische en Fair Trade-producten. Precies nu de zelfverrijkende oud Ahold-top terecht staat... Daar is over nagedacht. Het is al heel wat dat de Essent-topman die zich voor de tweede keer een fikse bonus laat gegeven, vorig jaar onder morele druk de helft ervan wegschonk aan een goed doel. Verder strekt mijn verantwoordlijkheid niet, zegt een christelijke premier in de christelijke vastentijd.

Volgens een recente tv-commercial lijkt het ZwitserLeven-gevoel op de meditatieve wijze waarop Tibetaanse monniken hun dag doorbrengen. Weet ZwitserLeven niet dat de Chinese bezetter in Tibet iedere vorm van religieus leven verbiedt, dat monniken en gewone burgers moeten vluchten voor het geweld? Dat hun onthechtheid niet altijd een vrijwillige keuze is?
 
Novib vierde vorige week de vijftigste verjaardag. Oprichter Jelsma vertelde trots over de steun van wijlen prins Bernhard, over het succes van de Postcodeloterij. Maar zo nobel was onze ritselprins niet altijd. En kennelijk is helpen alleen nog maar leuk als je er een miljoen mee kunt winnen.
 
Degenen die flexibel meebuigen met alle trends, die alles bezien door een economische bril en lachen om sukkels die niets van digitalisering, benzineprijzen en hypotheken weten, zijn misschien de echte wereldvreemden. Ze liggen wakker van de vraag of Nederland over een paar jaar nog wel kan concurreren op de wereldmarkt, met deze toenemende vergrijzing, de dreiging van moslimterreur, de instroom van goedkope Oost-Europese arbeidskrachten en het opraken van de energiebronnen.
Serieuze problemen, inderdaad. Kunnen we als de koopkracht werkelijk toeneemt, eindelijk een dakkapel bouwen? Terwijl de vraag zou moeten zijn: hebben we dan eindelijk geen excuus meer om Max Havelaarkoffie te laten staan? Solidariteit met landen die zouden willen dat ze onze problemen hebben, zie ik amper. Dat noem ik armoedig.