Wim van Norden is tijdens de Tweede Wereldoorlog, samen met zijn vrienden uit de socialistische studentenwereld, in de illegale pers gerold. Zij zagen een voorlichtingstaak voor zichzelf omdat de Nederlandse gelijkgeschakelde pers de bevolking niet voorzag van de informatie die zij nodig hadden.
 
Later werden zij oprichters van Stichting het Parool. De stichting had het uitgangspunt dat een onafhankelijke en serieuze persorganisatie een hoofdvoorwaarde is voor een behoorlijk functionerende staatsinrichting. Dat uitgangspunt werd in de statuten van Stichting het Parool opgenomen en kwam terug in de doelstellingsformule van de latere Stichting Democratie en Media: het bevorderen van democratische ontwikkeling in Nederland en daarbuiten.
 
Een zelfde doelstelling is terug te vinden in de statuten van PCM. Die doelstelling is in gevaar gebracht door Apax. In eerste instantie was iedereen binnen PCM (inclusief Ondernemings Raad en redacties van de kranten) van mening dat uitbreiding van PCM een goede zaak was, met name om minder afhankelijk te worden van de economie van het krantenbedrijf die afhankelijk is van adverteerders. Maar door de schaalvergroting van PCM is er een dispariteit ontstaan tussen de primaire doelstellingen van de aandeelhoudende stichtingen en de commerciele realiteit van het bedrijf.
 
Van Norden is groot voorstander van een toekomstige samenwerking van PCM met de Noordelijke Dagblad Combinatie.