De andere gasten waren Heleen van Royen, die een eenmalige glossy voor stoutmoedige vrouwen presenteerde, en Jort Kelder, die reclame maakte voor zijn nieuwe televisieprogramma over de hoofdstedelijke P.C. Hooftstraat. Ik weet dat het bij P&W de bedoeling is dat de gasten ook op elkaar reageren, maar toch schrok ik van de manier waarop Van Royen en Kelder de minister aanvielen. Ze werd laf genoemd, ze gebruikte wollige taal, ja, Vogelaar moest zich maar eens ernstig afvragen waarom Rita Verdonk in Heleens powervrouwen-top-honderd op nummer 2 stond, terwijl zijzelf het moest doen met plekkie 29. Sprak Van Royen nog tegen de minister, Kelder sprak liever over haar ‘Die vrouw snapt dit niet, die vrouw kan dat niet’ – nota bene waar ze bij zat. Eigenlijk was Vogelaar oliedom. Want je kunt natuurlijk als links splinterpartijtje wel weer tegen polarisatie zijn, en over de VVD, de Partij voor de Vrijheid en de beweging Trots op Nederland denken ‘Ach, dat zijn pas zielige splinterpartijtjes’ - maar besefte Vogelaar wel dat de sympathisanten samen 1 miljoen burgers waren? Dat ze dus 1 miljoen Nederlanders in de kou liet staan? Dat had toch met volksvertegenwoordiging niks meer te maken? Inderdaad, ik kreeg de indruk dat er maar twee volksvertegenwoordigers aan tafel zaten: Van Royen en Kelder, die ongegeneerd durfden te zeggen wat de kijker dacht. Vreemd. Als Ella Vogelaar deze regeringsperiode geen van haar plannen weet te verwezenlijken, wordt ze door de kiezers naar huis gestuurd. Als de problemen zelfs verergeren, is het logisch dat de kiezer om een minister met een harder beleid zal vragen. Maar Bekende Nederlanders zijn niet zomaar af te zetten of na zekere termijn te vervangen door anderen, in wie kijkers meer terugzien van hun idealen. Bekende Nederlanders hoeven hun uitspraken niet vooraf door te spreken met een achterban, noch achteraf verantwoording af te leggen. Lekker makkelijk. Je gooit olie op het vuur en als de vlam in de pan schiet, merk je argeloos op dat jij het vuur niet hebt aangestoken: dat hebben de politici gedaan. Het wordt tijd dat Bekende Nederlanders beseffen dat ze niet alleen verwoorden wat er volgens hen leeft onder de burgers, maar deze burgers ook beïnvloeden. Mocht Vogelaar bij haar eerstvolgende optreden worden uitgejoeld of bejegend als onverantwoordelijk, gevaarlijk dom vrouwtje – dan is dat niet per se omdat ze domme dingen zou zeggen. Succesvolle BN-ers hebben eerst voorgedaan hoe het moet. ‘Kijk, ik ben lekker stout, Jij ook?’ Arme Annie M.G. Schmidt. Zo letterlijk heeft ze haar emancipatoire versje nooit bedoeld. Zelfs de schoffies onder de schooljongetjes begrijpen dat. Die wel. Nog wel.