Viel het toch nog mee met die achterlijkheid en primitiviteit!
De Nederlandse mannen zijn collectief het apenstadium voorbij.
Natuurlijk stroomt het testosteron hen nog door de aderen, maar een beetje vent weet tegenwoordig waar het kraantje zit en laat zich niet meer geestloos op de golven meedrijven.
 
Dat heet evolutie.
Hoe minder strijd, hoe meer welvaart, welzijn en ontplooiingskansen.
Maar er zit een addertje onder het paradijselijke gras.
Immers: in een beschaafde, welvarende omgeving dromen steeds minder jongens van een carrière als soldaat.
 
Bij defensie beginnen ze dat te merken. Dus worden pubers op banenbeurzen gelokt met levensechte Uruzgan-computergames, of ze mogen even in een oorlogstank zitten, vet man, het lijkt wel een Vietnam-film!
Afgelopen zondag toonde Zembla wat er wordt gedaan om kinderen lekker te maken.
Voor zeventienjarigen bestaat sinds kort een kennismakings-leertraject, met de geruststellende naam Vrede en Veiligheid.
 
Daar wordt al gewerkt aan uithoudingsvermogen en discipline, er worden gevechtstactieken aangeleerd en nachtelijke patrouilletochten op de Oirschotse heide gehouden – tot teleurstelling van de deelnemers bleven de wapens in de kist.
Dat de jongens en meisjes gehoopt hadden op het echte werk en zich nu al verheugden op de tijd dat ze eindelijk zouden mogen schieten, vind ik helemaal niet raar, laat staan verderfelijk.
 
Maar het is uitermate hypocriet dat de kinderen amper worden gewaarschuwd voor levenslange trauma’s. Terwijl CDA-minister Klink het roken in de horeca
verbiedt om de gezondheid van de werknemers in die branche te beschermen, heeft de nieuwe CDA-staatssecretaris van Defensie, Jack de Vries, er totaal geen moeite mee om onrijpe hormonenbommetjes bloot te stellen aan kruitdampen – daar kiezen ze tenslotte zelf voor, heet het dan.
 
Ik kan me voorstellen dat iemand van halverwege de twintig, die het helpen en verdedigen van onschuldige slachtoffers in burgeroorlogen elders als zijn roeping beschouwt, ook bereid is om de risico’s te dragen.
Bij deze wil ik dan ook mijn respect betonen aan degene die hun leven hebben verloren op het slagveld.
 
Toch blijf ik van mening dat je iemand die lekker wil schieten, die reikhalst naar avontuur, tegen zichzelf in bescherming moet nemen.
En niet ook nog moet verleiden met een geborduurd stukje stof dat hij na deelname aan een paar vuurgevechten op zijn overhemd kan naaien. Een insigne!
 
Je moet toch wel heel naïef, zo niet primitief zijn als je daar blij van wordt!
Het is mooi dat Fitna niet met rellen is begroet - maar te beschaafd mogen onze jongeren niet worden. Je moet ze kunstmatig aapachtig achterlijk houden, anders kun je het wel vergeten op het internationale strijdtoneel.
Nederland wil dolgraag een gidsland zijn, zolang ze onze mannen maar geen watjes noemen.