Dit zijn een paar van de meest verkochte homeopathische middeltjes, omzet 250 miljoen per jaar in ons land. Allemaal flauwekul, rommel waarvan de werkzaamheid nooit op een fatsoenlijke manier is vastgesteld. Dat kan ook niet, want klassieke homeopathische spullen zijn eindeloos verdund, en het is wetenschappelijk zeker dat er eenvoudig niets meer in zit. Er zijn ook allerlei complexe middelen die zich ook homeopathisch noemen, kruidenmengsels die helemaal niet verdund zijn, en waar van alles in zit. Die zijn ook lang niet altijd even veilig.
 
Dus was de homeopathische industrie een paar jaar terug er erg enthousiast over om een keurmerk in te stellen, immers ze wilden dolgraag respectabel gevonden worden, de VSMs en Dr Vogels en al die andere quasi-wetenschappelijke bedrijven. Ik was daar toen nooit voor, want ze willen een keurmerk dat zegt dat hun spullen niet gevaarlijk zijn, maar naar de klanten zullen ze de indruk wekken dat niet alleen de onschadelijkheid maar ook de werkzaamheid is bewezen, officieel goedgekeurd door de overheid! Ik vond het ook gekkigheid dat de overheid bloedserieus een registratiesysteem zou instellen voor nepmiddelen.
 
Toch is die keuring er gekomen. In 1995 is het tot wet geworden, en per 1 januari van het komend jaar is het zover. Je mag alleen nog homeopathische spullen verkopen als die zijn geregistreerd. De eisen zijn heel bescheiden: er moet bijvoorbeeld elke keer hetzelfde inzitten. Nou, dat is toch wel redelijk logisch. Je moet dus weten wat er inzit, en de herkomst en bereidingswijze moet vaststaan. Dan hebben we het er niet over dat van de homeopathie wordt geeist wat voor elke echt geneesmiddel geldt, namelijk dat het werkt, dat de werkzaamheid in goede zogenaamde trials is aangetoond. Nee, alleen een normale toets op de samenstelling en herkomst.
 
(Nisyleen, voor verkoudheid. Als je dit gebruikt is het in zeven dagen over, anders duurt het een week).
 
Weet u hoeveel van die homeopathische middelen inmiddels de minimale test doorstaan hebben? Twee middelen. Voor de rest lukt het de producenten kennelijk niet. Eisen die aan elk pakje smeltjus kunnen worden gesteld, weten wat er in zit, die halen ze niet. Dus spanden afgelopen vrijdag de producenten een proces aan om de invoeringsdatum van de wet zes jaar te vertragen. Terwijl ze sinds 1995 wisten dat die datum eraan kwam, en bovendien, als je bona fide geneesmiddelen verkoopt, dan weet je toch wat je verkoopt?
 
Hoe het proces afloopt is niet zeker, er zijn tussen rechtbanken vaak grote verschillen als het gaat om alternatieve geneeskunde, vergeet niet dat juristen niet natuurwetenschappelijk geschoold zijn, er zijn er beslist die zelf Nysileen druppelen of SRL gelei smeren.
 
Het beste zou natuurlijk zijn als de Nederlanders, voor op het weldenkende deel der natie, en dat bent u als Buitenhof kijker, gewoon besloten er nooit meer in te trappen. Rommel, weg ermee, loop er nooit meer in!