Want ga maar na.

De conferentie vond plaats in een enorme hal, die zo als een moderne kathedraal dienst kan doen. De kwestie waarover werd onderhandeld, ligt in de toekomst. Bijna in het hiernamaals. Wijzelf zullen er niets van merken, maar straks als wij er niet meer zijn, zullen toekomstige generaties de lasten ondervinden van wat er nu gebeurt of wordt nagelaten.

Wat ook past in het beeld van de nieuwe religie zijn de begrippen schuld en boete. Harry Mulisch heeft eens opgemerkt dat de Bijbel de enige misdaadroman is, waarin de lezer – de mens - het heeft gedaan. Dat klopt. Vanaf de eerste regel is de mens belast met de erfzonde. De mens heeft gegeten van de verboden vrucht en is daarom schuldig. Hij en hij alleen heeft het gedaan. De katholieke kerk - het is goed om daar tegen kerstmis nog eens op te wijzen - heeft het dogma van Maria’s Onbevlekte Ontvangenis uitgevaardigd om althans één mens voor de erfzonde te vrijwaren.

Ook ten aanzien van de klimaatsveranderingen heeft de mens het gedaan. En wat helemaal geweldig is: álle mensen hebben het gedaan. Iedereen is schuldig. Van de couveusebaby tot verbrande dode wiens as de CO2-uitstoot vergroot, allemaal zijn wij schuldig aan de opwarming van de aarde.

De nieuwe religie heeft bovendien een kosmologische kant. Hoewel het nog altijd uitdijende heelal oneindig groot is en klimaatveranderingen in de kosmos eerder regel zijn dan uitzondering, wordt de mens niet alleen verantwoordelijk gesteld voor een opwarming van twee hele graden, ook wordt hij in staat geacht daar iets tegen te doen. Zo niet, dan is er een eigen eschatologie - een leer der laatste dingen - die erop neerkomt dat als wij nu geen miljarden investeren de mensheid een gruwelijk einde tegemoet gaat.

De klimaatreligie heeft bovendien zijn eigen priesters, die op de laatste dag ineens als engelen kwamen aangevlogen. Zoals vaak hebben priesters een eigen standaard en hoeven zij zich niet te houden aan wat zij van het gewone volk verlangen. De uitstoot van CO2 heeft in Kopenhagen alle records gebroken, met dank aan de privéjets, de vliegtickets, de extra tapijten en de verwarming. Voor het behoud van de aarde is weer een stuk regenwoud gekapt. Trouwens, heeft u de beelden gezien van al die journalisten die niet naar binnen mochten en die buiten stonden te vernikkelen in een kou, waarbij menig ijsbeer zich de vingers had afgelikt.

En tenslotte is er, zoals bij elke religie, de twijfel.

Zelf behoor ik al enige tijd ook tot de klimaatgelovigen. Om de wereld te redden, en ook beetje om mijn eigen portemonnee te ontzien, zet ik graag de thermostaat lager, eet ik minder vlees, droog ik de was alleen droogt als het regent en wil ik een zonnepaneeltje op het dak zetten. Maar het tegenvallende resultaat in Kopenhagen duidt erop dat al die regeringsleiders en hun afgevaardigden diep in hun hart zelf ook niet zo geloven in de urgentie van hun eigen streven.

Nog één zo’n conferentie en ik ben definitief een afvallige geworden.

Met die gedachte wens ik u een zalig Kerstfeest toe. En vergeet u ’s nachts niet het lichtje van uw kerststalletje uit te doen.