De film A single man, nu in de bioscoop, toont een professor in de Engelse letterkunde, die rouwt om zijn omgekomen geliefde. Zijn pijn is treffend in beeld gebracht door modeontwerper en regisseur Tom Ford – iemand die evenveel belangstelling heeft voor uiterlijk en aankleding, als voor de dieptes van het innerlijk. Zelden zag ik verlangen, verlies en ingeslikte wanhoop zo subtiel verbeeld. Een serene, eerbiedige ode aan de liefde, en daarmee het perfecte tegengif voor alle egocentrische, exhibitionistische emotieporno waarmee je dagelijks wordt overspoeld. De verongelukte geliefde van de literatuurprofessor is een man. We schrijven Amerika halverwege de vorige eeuw. Homoseksualiteit wordt niet geaccepteerd. Aan zijn studenten legt de professor uit dat er minderheden bestaan die mensen angst inboezemen. Hij spreekt schroomvallig van ‘wij, onzichtbaren’ - meer niet. Momenten, even wrang als die waarin de geliefde gemist wordt. Vanochtend gingen tientallen homo’s in de Sint Janskathedraal in Den Bosch naar de hoogmis, om te zien of bisschop Hurkmans hen de communie weigerde. Een felle reactie op de priester uit Reusel, die de homoseksuele Prins Carnaval onlangs de hostie weigerde. Een terecht reactie. Het is aan niemand, ook niet aan priesters, om te beslissen wie zondig is en wie niet – dat bepaalt Jezus Christus zelf wel. Een keurig heterohuwelijk, een knus gezinnetje, wat zegt dat over iemands binnenkant?
En toch: praktiserende homo’s bezoedelen het sacrament alleen al door ernaar te kijken! Je hoeft maar aan de Ierse misbruikschandalen door priesters te denken, en je weet wat Jezus bedoelde met de splinter in het oog van de ander, en de balk in je eigen oog. Vaak hoor ik zeggen: ‘Eigenlijk heeft de Islam een hervormer à la Maarten Luther nodig.’ Mee eens. Maar het christendom heeft ook nog steeds Maarten Luthers nodig. Geef het goede voorbeeld! Het zou mooi zijn als christenen hun gewijde voorgangers en hun oordelende medegelovigen meenemen naar de film A Single man. Wie kil onder de film blijft, alleen omdat het hier over homoliefde gaat, die zou zich eens moeten afvragen of er in zo’n versteend hart wel plaats is voor communie of voor God. En dus niet omgekeerd.