Het minderheidskabinet Rutte-Verhagen heeft nu al een ernstig probleem, want Geert Wilders heeft een ernstig probleem. Dat probleem heet Eric Lucassen, Kamerlid voor de Partij voor de Vrijheid.
 
Dat Lucassen misschien niet zo aardig was voor zijn buren is te daaraan toe. Maar dat Lucassen als sergeant een veroordeling voor ontucht opliep is hele andere koek. Geert Wilders is hem natuurlijk liever kwijt dan rijk, want met zo’n Kamerlid wil je niet te kijk staan. Maar Lucassen krijgt nooit weer zo’n aardig inkomen en zal liever blijven zitten. Lucassen kan ook op eigen titel een Kamerzetel gaan bezetten. Maar dan kan Wilders niet meer voldoende stemmen leveren om het kabinet op de been te houden.
 
De oppositie wentelt zich uiteraard in leedvermaak. Het is ze gegund. Voor wie toch al vond dat de Partij voor de Vrijheid een proletenpartij is zijn het nu even hoogtijdagen.
 
Toch kan ik al degenen die alvast de vlag uitsteken aanraden het geheugen te raadplegen. Zelfs gearriveerde partijen hebben van tijd tot tijd personeelsproblemen. Iedere partij kent openlijke ruzies. En vrijwel iedere partij heeft wel Kamerleden of bewindslieden gekend waar een vlekje aan bleek te zitten.
 
Niets zo lastig voor een partij als het personeelsbeleid. Kijk naar het CDA dat zo lang te boek stond als solide bestuurderspartij. Maar Jan Peter Balkenende werd weer lijsttrekker omdat de partijvoorzitter dacht dat Camiel Eurlings niet beschikbaar was. Maar dat heeft die partijvoorzitter alleen van Balkenende gehoord, moeten we nu concluderen. Volgens Eurlings had de partijvoorzitter hem helemaal niet aangezocht. Zo solide ziet zo’n personeelsbeleid er nu ook weer niet uit.
 
Kijk naar de VVD. Die stuurde zes jaar geleden Geert Wilders weg, in laatste instantie omdat die Turkije niet bij de Europese Unie wilde. Dat vinden de meeste andere VVD’ers ook, maar Wilders mocht het niet zeggen. Later moest de VVD de grootste stemmentrekker Rita Verdonk de laan uitsturen om de interne crisis te bezweren.
 
Wat te denken van de SP, een betrekkelijk jonge partij die langere tijd alleen met harde hand de discipline er in kon houden. Ook de SP raakt zo nu en dan wat kameraden kwijt. Keurige D66’ers vochten elkaar een paar jaar geleden nog de tent uit. Kijk naar de PvdA, waar begin dit jaar als vanouds een machtswisseling plaatsvond waar behalve de gaande en de komende man geen partijlid iets over te zeggen had. Wat te denken van GroenLinks, dat de afgelopen jaren Kamerleden moest wegsturen omdat die zich met terrorisme hadden ingelaten.
 
Ik wil maar zeggen: wie zonder zonde is gooie de eerste steen.
 
Maar goed, dat alle partijen wel eens personeelsproblemen hebben lost het actuele probleem van Wilders en daarmee het probleem van kabinet en coalitie niet op.
 
Als Eric Lucassen nou een dissident was, dan valt het meestal wel op te lossen, zoals we bij het CDA hebben gezien. Een geweten, dat kan zo maar heel rekbaar blijken te zijn. Maar een reputatie, zoals die van Lucassen, daar kom je niet zomaar van af.
Als Eric Lucassen dus kwaad wil, kan hij niet alleen de PVV, maar ook het kabinet in grote problemen brengen. Of die reputatie van Eric Lucassen daar zoveel florissanter van wordt – dat moet Lucassen natuurlijk helemaal zelf beoordelen.