Het gezaghebbende Britse tijdschrift The Economist begrijpt in een speciaal nummer over Nederland niet wat ons bezielt. Nederland is toch zo’n leuk landje. We hebben de kassa op orde. Consensus over waarden en normen. Bedje gespreid. Waar klaagt u eigenlijk over?
Het antwoord is, beste redactie van The Economist: we vervelen ons. Toen Frankrijk in mei ’68 massaal in opstand kwam tegen De Gaulle begreep men dat ook niet. Totdat filosoof Raymond Aron het antwoord gaf: Frankrijk verveelt zich.
De enorme wereldhervormende kracht van de verveling is door die koele rekenaars van The Economist schromelijk onderschat. Ze hadden beter moeten weten.
De Duitse filosoof Schopenhauer ziet verveling als een centraal motief in het menselijk bestaan. Dieren kunnen zich niet vervelen. Mensen wel.
En ze vervelen ons, Wim Kok voorop. Even hebben we nog geprobeerd het leuk te maken. Melkert tijdens een wedstrijd op ingezeepte skippyballen. Dijkstal die zijn best doet op een karaoke-festival. Van Boxtel in een quiz waarin hij moet raden hoe dat nieuwe sterretje bij BNN heet. Maar ze stellen ons schromelijk teleur. Ze zijn beter in het vertellen van saaie verhalen dan in koekhappen en skelteren. Als een romeinse keizer houden we onze duim omlaag.
Mag dat wel?
Ik zou niet weten waarom niet. We hebben een democratisch recht om ons te vervelen. En dat recht gaan we nu we massaal vertalen in een stem op verandering van gezicht. De radicalen onder ons stemmen op die fleurige dandy uit Rotterdam. Die zal het best goed doen op een bordes met Blair of Chirac. Maar je kunt ook een beetje minder wild kiezen, voor Fred Teeven bijvoorbeeld - die overigens een heel radicaal programma heeft.
Maar nog beter is de vernieuwing te realiseren in uw eigen partij. U moet gebruik maken van uw democratisch recht op de voorkeursstem. U loopt niet als een schaap aan achter de selectiecommissie van uw partij en kruist nummer één aan, nee, u begint van onderop. Natuurlijk, je moet die figuur dan wel met iets kunnen associëren, maar mijn ervaring is dat het daar vaak beter mogelijk is dan in de top. Wees dus geen schaap, stem op verandering van gezicht!
Ik stem op de VVD lijst. Maar niet op Hans, niet op Annemarie, niet op Erica en ook niet op Louk. Ik stem op nr. 52, op Anton van Schijndel die we kennen van stevige stukken in de NRC en die staat voor dualisme in de kamer.