> Algemene reactie
---------------------------------------------------------------------------------
 
Geachte heer, mevrouw,
 
Al enige tijd volg ik de gesprekken over diverse onderwerpen die gaande
zijn in de samenleving die de bestuurders van dit land beroeren.
Ik kan niet anders concluderen dat het lijkt dat een ieder zichzelf
graag hoort spreken met het doel om zijn of haar gelijk te krijgen
i.p.v. zijn of haar hart te openen daar waar het eens zeer gepast zou
kunnen werken.
Mijns inziens is vaak de taalkunst een juist middel om deze mensen weer
even te doen reflecteren op eigenhandelen met als doel dat het hart
weer geopend wordt.
Misschien kunnen jullie met bijgevoegd schrijven iets, misschien ook
niet.
 
Wens jullie veel succes bij het maken van jullie programma.
 
Vriendelijke groet,
Berry Poortman
 
De bijlage:
---------------
 
stille schreeuw uit de samenleving
 
grijze pakken en gekleurde dassen
vertrouwen winnen in mooie jassen
waar is de leider van dit grote spel
waar is de leider die trekt aan de bel?
 
normen en waarden tegen de verloedering
is dit de weg naar de verzoening?
of zijn we alleen op weg naar de bestuurlijke vernieuwing
waar is het hart dat nog spreekt uit bezieling?
 
waar is de ruimte voor idealen?
debatterend over de mislukte verhalen
ten strijde trekkend om het gelijk te krijgen
met een waarheid in het midden die eeuwig zal zwijgen
 
de mooie pakken verzeild in tegenstrijdige belangen
een volk in verdwaald verlangen
de storm waait over in het bekende glas
en spreekt over hoe het vroeger was
 
op zoek naar koers varen we verder
aan land de schapen opzoek naar de herder
wie luistert er naar het gesproken woord?
wie weet daadwerkelijk nog de betekenis van wat hij hoort?