'Les bienveillantes', in het Nederlands verschenen als 'De welwillenden', zijn de memoires van een voormalige SS-officier, de fictieve memoires van iemand die in werkelijkheid nooit heeft bestaan. Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog is deze officier, Max Aue genaamd, vanuit het verwoeste Berlijn gevlucht naar Frankrijk, waar hij onder een valse naam een nieuw bestaan heeft opgebouwd. Rond 1970 noteert hij uitvoerig zijn herinneringen aan de oorlogsjaren en – minder systematisch – aan de tijd daarvóór, zijn vroege jeugd en studentenjaren. Hij heeft actief deelgenomen aan de `wilde holocaust’ in de Oekraïne, vervolgens tegen de Russen gevochten in het omsingelde Stalingrad, inspectietochten gemaakt naar tal van concentratiekampen: Sachsenhausen, Auschwitz. Zijn memoires stoppen op het moment dat het Derde Rijk ineenstort en het laatste stukje Berlijn door de Duitsers moet worden prijsgegeven aan de Russen.

Anton de Goede spreekt met vertaalster Jeanne Holierhoek over de omstreden internationale bestseller 'Les bienveillantes' van de Amerikaans/Franse schrijver Jonathan Littell.