De in Frankrijk geboren, maar in Nederland woonachtige beeldend kunstenaar Laurence Aëgerter werkt met fotografie, installaties, video’s en boeken; en een cross-over van deze media.
 
Op haar website beschrijft ze zorgvulidg het uitgangspunt van haar werk: "Ik personifieer bestaande systemen. In mijn werkproces onderzoek ik deze, ik herschik de systemen en voorzie ze van een nieuwe context. De systemen voor dit werk onttrek ik uit zowel het openbare als private domein. Openbare bronnen zijn ondermeer encyclopedieën, catalogi, dagbladen, telefoonboeken of literaire publicaties. Privé-bronnen kunnen bestaan uit de verzameling memorabilia uit de carrière van een sportman of de op straat gevonden administratie van mijn overleden buurvrouw".
 
Een recent voorbeeld waar haar statement goed tot uiting komt is het werk 'A·E·G·E·R·T·E·R'. Door haar lastig uit te spreken achternaam wordt ze vaak gevraagd om de naam letter voor letter te spellen. De A is van Anton. De E van Eduard, etc. Ze maakte groepjes van acht mensen, die daadwerkelijk Anton of Eduard heten, die samen haar naam vormen.
 
Anton de Goede praat met beeldend kunstenaar Laurence Aëgerter en de Amsterdamse galeriehouder Gianni over het werk van Aëgerter waarin toeval een meer dan cruciale rol lijkt te spelen.