Na 11 september 2001 waren Westerse commentatoren het over één ding eens: de aanslagen in New York en Washington zouden een definitief einde maken aan het postmodernisme en aan alles wat daarmee geassocieerd werd, zoals relativisme en ironie.
 
In 'De revanche van de roman' laat Thomas Vaessens zien dat in de literatuur al langer aan de zegeningen van het postmodernisme wordt getwijfeld. Tegen het eind van de jaren tachtig begonnen Nederlandse romanschrijvers zich opnieuw te bezinnen op de postmoderne dogma’s die ze met de paplepel ingegoten hadden gekregen. Waren zij niet te ver doorgeschoten in hun neiging tot ‘deconstructie’? Hadden ze het niet te moeilijk gemaakt om nog ergens in te geloven, in het nut van literair engagement, bijvoorbeeld?
 
De revanche van de roman gaat over de zoektocht van schrijvers als Frans Kellendonk, Arnon Grunberg, Joost Zwagerman en Charlotte Mutsaers naar nieuw engagement, als hun antwoord op de ontwaarding van de literatuur.
 
Jeroen van Kan praat met Thomas Vaessens, hoogleraar Moderne Nederlandse letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam, over zijn boek ‘De revanche van de roman’.