Heinrich Heine (1797-1856) zag zichzelf als permanente buitenstaander: hij was een Jood en woonde zijn halve leven in Parijs. Tegelijk was hij in zijn tijd de invloedrijkste dichter én prozaïst van het Duitse taalgebied: zijn ironisch-romantische, burleske of satirische liederen en zijn studentikoos-humoristische reisbeschrijvingen kenden talloze navolgers.
 
Onder de titel 'Duitsland, een wintersprookje, en andere gedichten' is nu een royale bloemlezing verschenen van Heines poëzie in vertaling, met steeds het Duitse origineel ernaast. Het levendige Nederlands is van Peter Verstegen en wijlen Marko Fondse, die samen al eerder een bloemlezing van beperktere omvang publiceerden.
 
Jeroen van Kan praat met Peter Verstegen over zijn vertaling van de gedichten van Heinrich Heine: ‘Duitsland, een wintersprookje, en andere gedichten’.