"Geen marmer, geen fluweel, geen Griekse Zuilen, geen bovenlicht." Onder dit motto verrees begin jaren 50 aan de Amsterdamse Van Baerlestraat een bescheiden ogend museumgebouw van glas en wederopbouwbeton, dat spraakmakend zou worden. Geestelijk vader van de eerste uitbreiding van het Stedelijk Museum Amsterdam was directeur Willem Sandberg, wiens ideeën over kunstpresentatie zowel felle kritiek uitlokten als internationaal navolging vonden.

In 2006 wierp de Amsterdamse wethouder van Cultuur een baksteen door de ruit van Sandbergs vermaarde museumuitbreiding, die aan sloop ten prooi viel. Na de steen, de schok en de verontwaardiging zette kunsthistoricus en publicist Paul Kempers de bewogen geschiedenis van de Sandbergvleugel op schrift. Het in 2006 afgebroken gebouw gold lange tijd als de belichaming van het democratische 'open' museum.

Anton de Goede spreekt met kunsthistoricus en publicist Paul Kempers naar aanleiding van diens boek 'Binnen was buiten, De Sandbergvleugel Amsterdam'. Ook beeldend kunstenaar en cineast Dick Tuinder is bij het gesprek, die in dezelfde uitzending aan het woord kwam over de muziek in Thomas Manns boek ‘Doktor Faustus’.