In 2001 kocht de geemigreerde Beverwijkse tulpenboer Leendert de Vries het Californische kuststadje Samoa op. Het stadje met 98 huizen, een restaurant en een hotelletje in Victoriaanse stijl moet een toeristische bestemming gaan worden. En vorige week nog werd op een Engelse lifestyle-beurs het Toscaanse dorpje Agripeccioli te koop aangeboden: 900 hectare land met daarop 34 woningen en 15 boerderijen voor ongeveer 60 miljoen euro. Het dorp is nu in handen van Fondi Rustici, een lokaal consortium dat voor een deel in handen van de gemeente Peccioli en voor een ander deel eigendom van de bewoners is. Met de verkoop hopen de bewoners en de gemeente het gebied integraal te kunnen opknappen.
 
Hele andere motieven hadden de inwoners van het dorp Dorli in India. In december 2005 kondigden de bewoners van het door zelfmoorden en mislukte oogsten geteisterde dorp aan het hoofd niet langer boven water te kunnen houden en boden ze als wanhoopsdaad alle land en vee te koop aan. Inmiddels hebben andere Indiase dorpen het voorbeeld van Dorli gevolgd.
 
Maar het zijn niet alleen uitgestorven mijnwerkersstadjes en arme plattelandsgemeentes die te koop worden aangeboden. Vlak over de grens zien we een voorbeeld van nog verder gaande privatisering van het publieke domein.
 
Enkele weken geleden werd bekend dat de Duitse stad Dresden haar volledige woningvoorraad aan de Amerikaanse investeringsmaatschappij Fortress gaat verkopen. Het gaat hier om 48000 woningen die voor 1,7 miljard euro verkocht worden. Dresden is hiermee de eerste grote Duitse stad die uit de schulden komt (nu bedraagt het schuld nog ruim 700 miljoen euro).
 
De deal die is gesloten, lijkt in grote lijnen op het voorstel dat Stroink de Nederlandse gemeenten in De Toekomst doet. Er worden bepaalde garanties afgedwongen: zo mag er niet zomaar gesaneerd of gesloopt worden, mensen boven de 60 jaar en gehandicapten krijgen een levenslang huurrecht en er komt een maximale huurprijs. De 492 werknemers van de (nu nog) gemeentelijke woningbouw krijgen een baangarantie voor vijf jaar. Totale uitverkoop? Het stadsbestuur vindt van niet en wijst op de mogelijkheden om te investeren in kinderopvang en de kwaliteit van de scholen.
 
En dat kan zomaar? In Dresden kan het wel. Maar de Nederlandse burgemeesters in de uitzending van De Toekomst zien ook weinig juridische bezwaren om grote delen van de stad in de verkoop te doen. Misschien is de toekomst dichterbij dan gedacht.