Het transhumanisme is een stroming die streeft naar een uitbreiding van de menselijke fysieke en geestelijke mogelijkheden. Om dit te bereiken wordt het gebruik van de nieuwste wetenschappelijke en technologische middelen gesteund. De transhumanist wil de huidige beperkingen van het menselijk bestaan opheffen en de biologische grenzen van het lichaam doorbreken. Maar niet alleen fysiek streeft hij naar een radicale vooruitgang. Ook moreel, emotioneel en intellectueel wil de transhumanist het plafond van de mens van nu doorbreken.
 
Het woord transhumanisme waart al sinds 1957 rond binnen de biologie. In de decennia daarna is de definitie ervan vaak aangepast. Dit ging gepaard met de ontwikkeling van technologieën en levensstijlen van de mens. Pas in 1990 kreeg het begrip haar moderne definitie. Max More omschreef de filosofie die ons probeert te begeleiden naar de posthumanistische conditie en de mate waarin deze verschilt met "ouderwets" humanisme als volgt:
 
"Transhumanisme verschilt van humanisme in het erkennen en anticiperen van de radicale veranderingen in de natuur en mogelijkheden van onze levens door de verschillende wetenschappelijke en technologische disciplines[...]."
 
De transhumanist heeft vertrouwen in de toekomst, maar niet blind. Hij beseft dat er een actieve levenshouding en aanpak nodig is om zijn wensen te realiseren. Dit doet hij door optimaal gebruik te maken van de beschikbare technologieën. Deze dienen niet als doel waarnaar men kan streven, maar als middel om het lichaam uit te breiden. Bepaalde "upgrades" kunnen ervoor zorgen dat het verouderingsproces wordt afgeremd en dat prestaties worden verhoogd. Zo kan er gedacht worden aan een directe verbinding tussen hersenen en computer zodat men gedachten kan uploaden naar een systeem dat minder vergankelijk is dan het menselijk lichaam.
 
Maar transhumanisme is dus een tussenstation. De eindbestemming is een soort supermens: sterker en intelligenter dan eenieder hier op aarde. Het klinkt allemaal nog ver weg maar een enkeling is al bezig zich zo goed mogelijk voor te bereiden op een toekomst zonder fysieke grenzen. George Overmeire is er hier een van. In een interview wijdt hij uit over cryonisme, het laten invriezen van het lichaam met het oog op de wetenschappelijke vooruitgang die niet alleen de mogelijkheid geeft het lichaam weer te ontdooien, maar dat te doen in een tijd waarin vele beperkingen van het huidige leven zullen zijn opgeheven.