De Leidsestraat is een plek waar in het weekend de BV Nederland op stap gaat, waar de straat zelf is overgeleverd aan de willekeur van zijn gebruikers en waar onduidelijke eigenaren de huurprijs per vierkante meter zo hoog opdrijven dat bewoning van de verdiepingen boven de winkels onmogelijk is. Op de benedenverdiepingen wordt geld verdiend, veel geld, terwijl de verdiepingen erboven staan te verkrotten als toonbeeld van de moraal van dubieuze eigenaren, investeringsmaatschappijen en winkelketens. De straat is van niemand meer en langzamerhand verworden tot een speeltuin voor geld, shoppers, toeristen en natuurlijk het uitgaansvolk, wier enige bijdrage het idee is dat de straat kapot kan en als ultieme vorm van vermaak ook kapot zal. De ME ziet toe, maar dan wel à Fl. 1200 per uur. De Leidsestraat is zo een prototype geworden voor iedere Nederlandse winkelstraat, van Venlo tot Meppel.
 
Rottenberg gaat de neergang van de Leidsestraat aan het hart en hij wil daarom het gevecht aan gaan tegen de verloedering. Maar bij wie moet je dan terecht? Immers, de gemeente heeft de zeggenschap over de straat verloren en nu is de straat van niemand meer. Vroeger hadden de sociaal-democraten een visie op de publieke ruimte, maar nu, zo moet de oud-voorzitter van de PvdA constateren, heeft ook de hoofdstedelijke sociaal-democratie het gevecht opgegeven en het accent gelegd op city-marketing en ander modern denken. Is er dan toch een oplossing? Ja, meent Rottenberg en hij tracht een nieuwe coalitie op te bouwen van activisten en nieuwe kapitalisten met het doel de publieke ruimte terug te winnen op de anonimiteit van het geld
 
Inspecteur Rottenberg werd drie weken lang geschaduwd door DNW, terwijl hij mensen aanhield, fietsers terechtwees, winkeliers sprak en verschillende gasten door de straat loodste, zoals Adriaan Grandia, directeur van Hotel de l'Europe, makelaar Zadelhoff, Vincent van Rossum van monumentenzorg, wethouder Duco Stadig, kraker René, straatconsulente Nel de Jager en wallenmanager Freek Zalm.
 
samenstelling: Rob Schröder en Felix Rottenberg
research: Caroline van der Veeken