BEN COHEN (1951)
 
Ben Cohen Startte samen met Jerry Greenfield in 1978 Ben & Jerry’s Famous Ice Cream in Burlington, Vermont. Het bedrijf oogste veel lof doordat ze jaarlijks 7,5 procent van de winst aan goede doelen schonk en joint ventures aanging met talloze non-profit bedrijfjes. Na de overname door Unilever , begin 2000, groeide bij Ben Cohen het verwijt dat de multinational van Ben & Jerry’s een "zielloos, harteloos merk als alle andere" had gemaakt, en hij stapte op uit de Raad van Bestuur van het ijsbedrijf. Zijn vermogen werd na de verkoop geschat op zo'n 100 miljoen gulden.
Dat geld en zijn expertise zet Cohen sindsdien in voor een aantal maatschappelijke doeleinden, waarbij hij evenals een klein aantal andere filantropen in de VS (bv. Ted Turner) politieke stellingname niet schuwt. Als oprichter en directeur van ‘Business Leaders for Sensible Priorities’ (zie link 1 hiernaast), maakt hij zich samen met andere topmensen uit het bedrijfsleven sterk om de Amerikaanse defensiebudgetten drastisch verlaagd te krijgen en het geld in te zetten voor maatschappelijke doeleinden in de VS – bekijk de opvallende website (link 2). Daarnaast is hij mede-oprichter van ‘Businesses for Social Responsibility’ (BSR, voor de website zie link 3), een organisatie die adviezen geeft op het gebied van maatschappelijk verantwoord ondernemen. In April 2001 richtte Cohen twee venture capital-fondsen op (beide hebben 5 miljoen dollar in kas): het 'Hot Fudge Venture Fund' en het 'Barred Rock Venture Fund', de fondsen zijn bedoeld voor beginnende ondernemers die ook op 'sociaal-verantwoorde' wijze bedrijfjes willen oprichten.
 
Naast een boek met ijsrecepten schreef Ben Cohen in 1997 het boek ‘Double Dip - Lead with Your Values and Make Money Too’, het persoonlijke relaas van zijn ervaringen met maatschappelijk verantwoord ondernemen en het in die geest leiding geven aan Ben & Jerry's .
 
___________________________________
PAUL FENTENER VAN VLISSINGEN (1941)
 
Paul Fentener van Vlissingen, alias "PVV", 60 jarige ex - ondernemer en natuurliefhebber. Telg uit een ondernemersfamilie die met een miljardenvermogen tot de rijkste families van ons land behoort (het familiekapitaal wordt door Quote magazine in de zgn. Quote 500 geschat op 9,2 miljard). Het vermogen van Fentener van Vlissingen zelf wordt geschat op enkele miljarden guldens. Hij was lange tijd topman van familiebedrijf SHV (de Steenkolen Handels Vereniging, bekend van o.a. de Makro's), waar hij 2 jaar geleden terugtrad als topman en nu president-commissaris is. In 1995 schreef hij het boek 'Ondernemers zijn ezels', dat inmiddels al aan zijn zevende druk toe is, over zijn jaren aan de top en de wisselwerking tussen bedrijfsleven, politiek en samenleving. Daarnaast is 'PVV' columnist voor het Financieele Dagblad en heeft hij onlangs een fotoboek voltooid over de met uitsterven bedreigde wilde buffels in Zuid-Afrika. Na zijn actieve loopbaan in het zakenleven heeft hij zich gericht op zijn liefde voor de natuur, "gevoed door de overtuiging dat de mens als biologisch competietiewezen op de wereld zo buitengewoon succesvol is geweest dat die daarmee vooral in de laatste 150 jaar ontzettend veel vernietigd heeft". Fentener van Vlissingen past zijn verlichte denkbeelden momenteel vooral toe op natuurbehoud in het algemeen en op het Marakele wildpark in Zuid-Afrika in het bijzonder (zie link 4), maar ook de kankerbestrijding en verschillende Nederlandse culturele fondsen kunnen op zijn steun rekenen.
 

_______________________
GERALD CHERTAVIAN (1965)
 
Geschat vermogen: ongeveer 65 miljoen gulden. Maakte na zijn studie snel carrière in de commerciële wereld, eerst op Wall Street als medewerker van een bank, daarna als hoofd Marketing bij een groot bedrijf in London. In 1993 richtte Chertavian met twee partners een bedrijf op: Conduit Communications, een internet adviesbureau met kantoren in Londen, Amsterdam, New York en Boston. Het bedrijf behoorde 5 jaar lang tot de snelst groeiende bedrijven van Engeland en toen Chertavian het bedrijf 6 jaar later voor bijna 200 miljoen gulden verkocht, werkten er 130 mensen en was de omzet gestegen tot 45 miljoen gulden per jaar.
Chertavian besloot terug te keren naar de VS om de ervaring die hij had opgedaan in het zakenleven te combineren met zijn oude passie – het werken met kansarme jongeren. Met een deel van zijn vermogen startte hij Year Up; een school waar jongeren na voltooiing van hun middelbare opleiding een extra jaar onderwijs kunnen volgen om de stap naar de arbeidsmarkt kleiner te maken. Chertavian richt zich daarbij met name op het kleiner maken van de ‘digital devide’, volgens hem is het gebrek aan computerervaring een belangrijke reden waarom jongeren uit lagere milieus nauwelijks aan de bak komen op de arbeidsmarkt. Door jongeren hierin te scholen beoogt hij dat ze binnen een jaar na afronding van de opleiding een baan hebben gevonden waarin de jongeren minimaal 30.000 dollar per jaar verdienen.
 
_____________________
KEES HOOGENDIJK (1946)
 
Hoogendijk wil weinig kwijt over de manier waarop hij zijn kapitaal vergaarde, behalve dan dat hij een handelsmaatschappij in chemische producten heeft gehad. Ook over zijn vermogen blijft hij vaag: "het gaat niet om geld, het gaat om liefde", waarmee Hoogendijk aardig voldoet aan het beeld van de Nederlander die zich niet graag openlijk uitlaat over geldzaken.
Toen hij zijn bedrijf verkocht had, ontstond er een grote leegte in zijn leven "waarin niemand mij meer nodig had, niemand mij meer belde." Nadat hij zijn persoonlijk leven weer een beetje op orde had, wilde hij graag wat voor een goed doel doen. Een vriend maakte hem attent op de Nierstichting. Hoogendijk werd vice-voorzitter van een regiobestuur en hij organiseert nu samen met partner Dominique van Kooten een jaarlijkse 'fund-raising party’ om geld in te zamelen voor onderzoek. Ook probeert hij om in restaurants een recept op de kaart te krijgen waarvan een deel van de opbrengst naar de Nierstichting gaat. Daarnaast beweegt Kees Hoogendijk zich op het politieke vlak. Hij zou de wet op de orgaandonatie wel willen veranderen; net zoals in België nu reeds het geval is wil Hoogendijk dat in ons land iedereen in principe donor is, tenzij een persoon daar bezwaar tegen maakt. Maar rechtstreekse politieke invloed uitoefenen wil hij niet. Dus probeert hij nu samen met zijn vriendin Dominique zoveel mogelijk voorbeelden te stellen door iedereen in zijn omgeving het donor-registratieformulier in te laten vullen en iedere invuller ertoe aan te zetten weer eigen vrienden en kennissen over te halen. Dominique ging zelfs langs bij de Hells Angels aan de Amsterdamse Wenckebachweg, om zoveel mogelijk formulieren ingevuld te krijgen. "Als de Hells Angels eenmaal hun organen beschikbaar stellen, komt motorrijdend Nederland er vanzelf achteraan". Een voorbeeld stellen, dat is wat ze willen, om zo een olievlek in de maatschappij te veroorzaken. "Kies iets, en laten we de beperkte slagkracht die er nu eenmaal is van de politiek, niet als excuus gebruiken om niets te doen".