Vandaag een portret van de Melancholieke songs van Ilya Monosov. Verder sessieopnamen van o.a. Entrance, Pocahaunted en James Green.
Na tot zijn elfde opgegroeid te zijn met Russische barden als Alexander Galich and Vysotsky, verhuisde Ilya Monosov in 1988 van Rusland naar Amerika om zich aldaar te ontwikkelen tot kunstenaar en muzikant. Momenteel resideert Ilya Monosov in Washington, DC. Met componist en improvisator Preston Swirnoff werkt hij sinds 2005 samen o.a. als The Shining Path. Solo maakte Ilya Monosov een drietal albums.
Het debuut ‘Vinyl Document #1′ (lp, Elevator Bath 2002) van Ilya Monosov, is een concept album. Hij nam hierover als uitgangspunt de geluiden en klanken van kapotte en misbruikte instrumenten en apparaten. In 2005 volgde ‘Architectures On Air And Other Works’ (cd, Elevator Bath) vol met geluidskunst. Begin 2008 presenteerde hij als singer/songwriter zijn derde album ‘Seven Lucky Plays, Or How To Fix Songs For A Broken Heart’ (cd, Language Of Stone) met daarop trage melancholieke songs met teksten waarvoor Ilya Monosov als basis gedichten en teksten nam die hij schreef tussen 1996 en 2007. Met zijn parlando-achtige zang, het is meer voordracht dan zang, maakt hij zijn teksten onontkoombaar voor de luisteraar. Het is een soort van dwingen om zo van de muziek niets verloren te gaan. Het detail is voor Ilya dan ook van groot belang. Iets dat hij overnam van componisten als Morton Feldman en La Monte Young en andere minimalisten.