Glenn Jones is een muzikant die die al tijdje meeloopt, al bijna veertig jaar. Niet alleen met Cul de Sac, de band die hij eind jaren tachtig oprichtte en die al postrock speelde lang voor de term geïntroduceerd werd, maar ook als solo gitarist. Hij werd beïnvloed door bluesmuzikanten als Skip James, Mississippi John Hurt, Son House en Charly Patton, en ook in hoge mate door klassieke componisten als Charles Ives en Eric Satie. Los hiervan was hij ook nog bevriend met de gitaarlegendes John Fahey en Robbie Basho.
 
Toch was het pas in 2004 dat Glenn Jones solo van zich deed spreken als gitarist, hij debuteerde met het album ‘This Is The Wind That Blows It Out’ (cd, Strange Attractors Audio House), daarna volgde in 2007 ‘Against Which The Sea Continually Beats’ en onlangs verscheen zijn nieuwe derde solo album ‘Barbecue Bob In Fishtown’ (cd, Strange Attractors Audio House). In alledrie laat Glenn Jones horen dat voor hem als gitarist de ultieme perfectie niet voorop staat maar juist het gevoel.