James Blackshaw is een getalenteerd gitarist die vanaf zijn eerste cd-uitgave in 2005 laat horen dat hij zich niet neerlegt bij het enkel virtuoos gitaarspelen maar zich continu ontwikkelt. In het begin waren zijn lange instrumentale gitaar stukken beïnvloed door Indiase raga’s, middeleeuwse religieuze muziek en de minimal music van Steve Reich. In 2007 waren het met name de componisten Charlemagne Palestine en Simeon Ten Holt waardoor hij meer begon te experimenteren met niet geheel zuivere stemmingen, het resoneren van zijn snaren en de klankkast, en vooral door meer herhalingen in zijn stukken te gebruiken om zo de melodieën te maskeren.
 
Op zijn laatste album 'The Glass Bead Game' (cd, Young God Records 2009) gebruikte hij naast de akoestische 12-snarige gitaar voor het eerst ook een piano en bovendien rijkere arrangementen. Op dit moment is er voor James Blackshaw weer een nieuwe fase aangebroken. Hij formeerde het James Blackshaw Ensemble, en presenteert nu contemporaine kamermuziek, met naast akoestische gitaar ook viool, cello, piano en zang.