In 1950 telde Nederland per honderd 20-64-jarigen 14 personen van 65 jaar of ouder. Deze 'grijze druk' is in de afgelopen halve eeuw toegenomen van 14 naar 22 en zal de komende decennia nog sneller en sterker toenemen. Het Centraal Bureau voor de Statistiek verwacht dat er in 2040 per honderd 20-64-jarigen 43 personen zullen zijn van 65 jaar of ouder. In principe zijn er 3 a 4 fulltime krachten op de arbeidsmarkt nodig om één gepensioneerde te onderhouden. Er gaat dus een tekort ontstaan.
 
Politici slaan alarm nu ze door het rekenmodel van het CBS de vergrijzing als een olietanker op de polderdijken zien afkomen. Want wie betaalt de kosten? De overheid, de pensioenfondsen of de zorgverzekeraars? Talloze mogelijkheden passeren de revue: het sparen van begrotingsoverschotten, langere deelname aan het arbeidsproces, selectieve immigratie van goedkoop verzorgend en verplegend personeel, bonussen voor het krijgen van meerdere kinderen enzovoort, enzovoort. Zoals immer leidt dit tot veel debat en gekrakeel in de traditie van de Heren van Alleblas. (Die eindigen niet met daden maar drinken een glas en doen een plas, waardoor alles blijft zo als het was.)
Ondertussen worden er in de maatschappij mogelijke oplossingen en initiatieven uitgedokterd. Een van de meest opmerkelijke is die van IGRIS. Op de simpele vraag: "Wat doen we met onze Opa's en Oma'ss?" formuleerden zij een al even simpel antwoord:

We brengen ze naar Gambia!!!

Dit is de filosofie van IGRIS:
Nu de opvang van de bejaarden onbetaalbaar wordt, moeten we zoeken naar alternatieve financiering voor de ouderenzorg. Als de ouderen niet beschikken over eigen vermogen worden de kinderen zelf ?mantelzorger? òf ze storten een ouderbijdrage. Zo betalen zij mee aan opvang van hun ouders in de bejaardenzorg. Minimale bijdrage is 345 euro per maand per echtpaar en 220 voor losse grootouders.
De ouderbijdrage vervalt als de bejaarden mee willen doen in een ?efficiency project?: Zij worden, vrij naar de econoom Ricardo, verzorgd op de plaats waar de zorg het goedkoopst is.

Een interessant project wordt in Afrika ontwikkeld door Holland Beton Groep en zorgverzekeraar IGRIS: In een prachtige omgeving wordt een bejaardencomplex gebouwd met alle voorzieningen. Dankzij de plaats van Gambia in de Derde Wereld zijn de kosten van basiscondities voor een zonnige oude dag dramatisch voordeliger dan die in West-Europa.

Het kan nog rationeler als we voorkomen dat senioren zich alleen maar gedragen als consumenten. Zij kunnen zich nuttig maken door het leveren van diensten op vrijwillige basis. Dit wordt bevorderd door extra beloningen in natura. Daarvoor is een puntensysteem bedacht:
Per vrijwilligersklus verwerft de bejaarde recht op bepaalde diensten en zorg. Zo speelt in de vrijwilligerseconomie niet alleen geld een rol maar ook tijd.

Prachtige appartementen, lekkere bedden, heerlijk eten, alleraardigst personeel, een omgeving om van te dromen, altijd heerlijk weer, veel voorzieningen en de beste medische begeleiding.

Het wordt hartstikke leuk en ook gezellig. Chiel Montagne is ook al in Gambia gaan wonen én werken voor het station Radio Tropicana FM !

Het is werkelijk fantastisch en er is máár één Maar: de ouderen kunnen zich niet meer veroorloven om terug te komen naar Nederland. De afkoopsommen zijn onbetaalbaar!