In China woedt al enige tijd een maatschappelijke discussie over de consequenties van het Eén-Kind-Beleid. Dat is beleid om te voorkomen dat China door haar grote geboorteoverschot vol zou raken.
 
Het Instituut voor Bevolkingscontrole aan de Chinese Academie voor Sociale Wetenschappen in Peking heeft vastgesteld dat de eind jaren zeventig in China geïntroduceerde één-kind-politiek niet werkt. Op korte termijn omdat veel Chinese ouderparen er niet aan meedoen. Ondanks de van overheidswege ingevoerde gezinsplanning groeit de Chinese bevolking jaarlijks met 13 miljoen mensen, en volgens specialisten zal het nog tot het jaar 2040 duren voordat de groei zal afzwakken.
En op lange termijn omdat het een ander, en veel gevaarlijker, probleem veroorzaakt: Het Chinese beleid om gezinnen slechts één kind toe te staan leidt volgens demografen tot een sociale ramp. Chinese ouders geven namelijk de voorkeur aan zonen. Eerst werden pasgeboren babymeisjes te lang in het bad gedompeld zodat zij stierven. Daarna werden vrouwelijke foetussen afgedreven. Zo worden er 10 tot 15 % meer jongens geboren dan meisjes en hierdoor wordt in 2040 een overschot verwacht van twintig tot veertig miljoen mannen.
 
Omgekeerd betekent dat dus een vrouwentekort van 20 tot 40 miljoen! Als trouwlustige jonge mannen ontdekken dat het stichten van een gezin vrijwel onmogelijk is dreigen er grote problemen!
Gevechten, onlusten, rellen, vrouwendiefstal en meisjeshandel, een splitsing in de chinese samenleveing; zelfs een burgeroorlog lijkt mogelijk. Dit gevaar dringt sinds kort door tot de Chinese overheid en die begint zich nu zorgen te maken.
 
Daarom is er een samenwerking opgezet tussen Chinese en Europese relatiebemiddelingsbureaus. Zij proberen de schade te voorkomen door Chinese mannen te koppelen aan westerse vrouwen. Moderne hoogopgeleide Chinezen stellen zich via de bureaus voor om zo een bruid te vinden uit het westen.
 
Wij ontdekten dat er ook Nederlandse vrouwen geïnteresseerd zijn in Chinese mannen. Er is vooral belangstelling onder geëmancipeerde Hollandse meiden die teleurgesteld zijn in onze eigen kaaskoppen. En het werkt, er worden prachtige resultaten gemeld. Er ontstaan huwelijken waarbij niet alleen rijst droog wordt gestrooid maar smakelijk gegeten!
Twee dames, Margriet van Haren, en Roos de Bruyn , gaven ons toestemming voor het vastleggen van hun zoektocht naar geluk!
 
Toch kleven er aan zo’n huwelijk met een chinees ook haken en ogen. Want waar gaan We wonen na de huwelijksvoltrekking en welke taal spreken we? En dan…… importeer je als poldermeid je chinese lief in Nederland of volg je je echtgenoot naar de torenhoge wooncomplexen in Sjanghai. Neem je je oosterse man wekelijks mee naar de klaverjasavond in het buurthuis of meld jij je elke ochtend met je schoonmoeder bij de Tai Chi oefeningen in het stadspark? Ga je op de cursus “eten met stokjes” of leer je hem het boeren bij het eten af? Tal van praktische problemen maar ook principiëlere kwesties: want wat doe je straks als je zwanger blijkt van een meisje?
En hoe weet je of en wanneer een chinees terug komt van een “pakje sigaretten halen”?
 

Een TVO-produktie in samenwerking met SVP-Sjanghai
 
Regie: Jorien van Nes; Research: Frank Theunissen; Productie: Margriet Kreulen; Eindredactie: Jan van Friesland