Deel 1
In de afgelopen dagen loop ik anders over straat. Het zit in de lucht. De Hollander, die voelt het ook. Die is in paniek. Mijn vrouw is bang, ze zegt dat als het zo door gaat, ze ons er uit gooien, maar ik moet je zeggen, ik heb mij sinds jaren niet zo sterk gevoeld. Ze kijken mij aan en smeken met hun ogen om een geruststellend woord. Dat ik ze zal zeggen dat alles goed komt, dat ze voor mij niet bang hoeven te zijn.
Wat zijn het toch zelfgenoegzame slappelingen, ze noemen zich verlicht maar ze zijn verward, leeg, leugenachtig en hypocriet. Wie mij een geitenneuker noemt die vraagt er om. Iedereen weet dat een moslim zoiets niet over zijn kant laat gaan. Iedereen denkt nu wel twee keer na alvorens ons geitenneukers te noemen.
Hebben ze het nu echt niet zien aankomen?
Ik woon hier nou al 30 jaar. Ik was net 18 toen ik hier kwam. Met zijn zevenen op een kamertje, drie hoog achter zal ik maar zeggen. Maar dat deed er niet toe, ik zou het helemaal gaan maken. Ik leefde voor de toekomst. Ik werkte als een bezetene, dag en nacht. Als ik een avondje vrij had, deed ik me voor als Italiaan, ik kocht een mooi pak en ik kon de vrouwen niet van mij afslaan. Maar de tijd opent je ogen. Aan alle vluchtigheid komt een einde. De afkeer van Nederland kwam niet door de problemen die ik had om werk te vinden. De echte afkeer kwam pas later, na mijn huwelijk, toen ik zag wat de gevaren waren die mijn gezin bedreigde.
Het is niet enkel de achterstelling, de discriminatie van buitenlanders, of de politieke hypocrisie, de losbandigheid, de goddeloosheid: Het zit ‘m in de combinatie van al die dingen. Deze maatschappij is verrot, en kraakt. Dat tolereren en gedogen is mensonterend, het is een aanfluiting.
De Hollanders hebben hun mond vol van vrouwenonderdrukking door moslims. Maar als ik de TV aanzet of ik zit op de bus te wachten dan is de vrouwenhaat overal. Al die reclame waar een vrouw haar waardigheid opzij moet zetten voor een pakje boter, ‘n wasmiddel of een auto. Walgelijk.
Er wordt ons verweten dat we een "maagdelijkheidcultus" hebben. Maar in dit land zijn kinderen die op hun 17de nog maagd zijn, slappelingen. Wij een obsessie met maagdelijkheid? Of jullie? Terwijl de hele wereld in vuur en vlam staat, Afrika, Palestina, Irak, is de boezem van een soapster het gesprek van de dag. Wat een treurnis.
Waarom wordt Irak bevrijdt en niet Kongo? Omdat de rijkdommen uit Kongo zo ook wel gestolen kunnen worden. Terwijl onze broeders en zusters wreed onderdrukt worden door corrupte dictators in Saudi-Arabië, Syrië, Pakistan en Algerije, doet dit verlichte Westen niets anders dan slijmen en hielen likken en noemt dat dan: “in dialoog blijven...“laat me niet lachen.
Mijzelf verloochenen met het najagen van materie? Tijdelijke aardse rijkdom, als ik eeuwige rijkdom kan krijgen? Ik leer mijn kinderen dat dit alles een test is van Allah. Het is niet de eerste test en ook niet de laatste. Wij moeten kiezen voor de weg van Mohammed, de enige en juiste weg. De woorden van verleiding zijn zoet. En het gezicht van het kwaad weet zich altijd goed te vermommen. “De verlichting”, ”het individualisme”, het zijn allemaal dwalingen. De ongelovigen zullen diep vallen, heel diep.

Deel 2
Nederland, een menslievend land? Respect voor elkaar? Hoe komt het toch dat geen van mijn vrienden of familieleden daar ooit iets van heeft gemerkt terwijl ze plees schoonmaakten?
Sommigen van onze broeders hebben de verdovende smaak van het westen geproefd en zijn verloren. Ik zeg u, Afshin Ellian, Hafid Bouazza, Ayaan Hirsi Ali, ze zien jullie nooit als gelijke! U zult nooit integreren. Nooit. U weet het, ik weet het. Een doorzonwoning in Almere, een statig huis in Den Haag, het is een tijdelijke schuilplaats, u wordt slechts gedoogd. U denkt een prijswinnende schrijver te zijn of een columnist in ’n kwaliteitskrant, een spraakmakende politicus, maar u houdt u zelf voor de gek. Uiteindelijk wordt U niet serieus genomen en bent u niet meer dan een excuusallochtoon. Ik daarentegen, wens in waarheid te leven.
Maar ik wend mij liever tot u, moslimbroeders en zusters. Open uw ogen. Ga terug naar de weg van uw voorouders. Geloof niet in de holle retoriek van de westerse politicus. Wordt wakker: Gaza is een overbevolkte kolkende hel; denk je dat als de inwoners Christen waren, dat het dan bezet was? Dat de joden het dan mochten bombarderen wanneer het ze schikte? Wie dat gelooft is naïef of achterlijk.
Wie is hier nu de fundamentalist, de mensenrechtenschender? De Irakees, die vecht voor zijn zelfstandigheid? Die onafhankelijk wil zijn in eigen land. Die niet gediend is van de volgende, door de Amerikanen geïnstalleerde dictator? Of George Bush, de christenfundamentalist? 100.000 doden zijn er gevallen voor de zogenaamde bevrijding van Irak, dat zijn er meer dan in Nagasaki. En dan verbaasd zijn als de Iraki’s je niet met rijst en bloemen verwelkomen!
Laten we eerlijk zijn. Zij verachten ons. Het is dan ook de kunst om hen meer te haten dan dat ze ons haten. Hen meer te verachten dan dat ze ons verachten.
Hun cultuur is pervers. Hun leven, leeg en richtingloos. De TV , hun god. Ze zijn dwalende en kennen geen enkele schaamte. Wie wil daar een deel van uitmaken? Wat denk je te winnen? Wij Moslims hebben een rijke cultuur, een groot samenhorigheidsgevoel, onze families staan voor elkaar klaar, dag en nacht. Wij hebben respect voor onze ouderen, wij zijn gastvrij, we weten wie we zijn en waar we vandaan komen, wij hebben tradities. Zou je dit alles willen verruilen met de kilte van de Hollandse wegwerpmaatschappij?
De westerse geschiedenis is er een van bloed, moord en doodslag. Zonder enig respect voor de ideeën of het bezit van een ander. Honderden jaren zijn ze over de wereld getrokken en hebben ze zich rijk gestolen. Maar nu het varken volgevreten is en ‘t zichzelf niet meer kan bewegen, is het bang, week en slap geworden. Het gegil van het varken klinkt moralistisch, maar is louter om haar vege lijf te redden. Dit volk van slavendrijvers ziet het einde naderen en verkeert in doodsangst. Want diep in hun hart weten ze het; ze krijgen het allemaal terug en dan gaan ze kapot. Die tijd is aangebroken. De dagen van het varken zijn geteld. Wij zijn sterk, en bereid te sterven.