+f(asis)/Tiende_globaliseringslezing.jpeg "Tiende globaliseringslezing")
Note for English Readers: The globalisation lecture can watched by clicking on the video-icons on the right of this page.
Zowel de lezingen van Tariq Ali, Tariq Ramadan en Ad Verbrugge als het debat wat daarop volgde, zijn nu online te bekijken.
Ooit trokken christelijke missionarissen uit Europa de wereld in om het geloof te brengen. Inmiddels is Europa zelf het doelwit van mondiale zendingsdrang. De laatste jaren maken we kennis met radicaal moslimfundamentalisme afkomstig uit het Arabische Oosten. Tegelijkertijd doen vanuit het Westen de neoconservatives en born again Christians een beroep op onze sympathie. Want wie niet ‘mét ons’ is, is met ‘the terrorists’. Als in naam van (hun) God de religies mondiaal zieltjes proberen te winnen, is dat dan een reactie op globalisering? Of is het een nieuwe vorm van globalisering? Als God aan ‘onze’ zijde staat, is er dan nog leven voor de ongelovigen? En wat betekenen deze ontwikkelingen voor Verlichtingsidealen, vrouwenemancipatie, democratie en rechtsstaat?
Drie schrijvers gaan hierover met elkaar in debat. De Zwitsers-Egyptische filosoof Tariq Ramadan (Western Muslims and the future of Islam) meent dat het westers individualisme voor gelovige moslims in Europa geen obstakel hoeft te zijn. In Frankrijk en de VS geldt Ramadan als wolf in schaapskleren omdat hij publiekelijk geen afstand neemt van radicaal-islamistische opvattingen. De Engels-Pakistaanse schrijver Tariq Ali, als agnost geboren in een moslimwereld, karakteriseeert in zijn boek The clash of fundamentalisms geloof als imperialisme. De Nederlandse cultuurfilosoof Ad Verbrugge (Tijd van onbehagen) vraagt zich af of de geseculariseerde wereld niet iets wezenlijks verloren heeft dat de gelovigen bindt.
De lezingen van de drie gasten zijn rechts op deze pagina afzonderlijk van elkaar te bekijken. Daarnaast is rechts de video te vinden van het debat wat volgde op de drie lezingen.
Tariq Ramadan (Geneve, 1961) is telg uit een Egyptische familie, waaruit bekende radicaal- islamitische activisten zijn voortgekomen. In Frankrijk en de VS geldt Ramadan als wolf in schaapskleren omdat hij publiekelijk geen afstand neemt van radicaal-islamistische opvattingen. Vorig jaar kreeg hij op het laatste moment geen visum voor de VS, waar hij hoogleraar zou worden. Als prediker is Ramadan populair onder jonge moslims in West-Europa. Burgerschap en geloof staan elkaar volgens hem niet in de weg. Zijn laatste publicatie Western Muslims and the future of Islam (Oxford University Press 2004) is een pleidooi voor een moderne, individueel beleefde Islam. Het gaat hem niet alleen om de modernisering van de islam. De ‘islamisering van de moderniteit’ moeten we volgens Ramadan ook onder ogen zien.
Tariq Ali (Lahore, 1943), als agnost geboren in een moslimwereld, karakteriseeert in zijn boek The clash of fundamentalisms (Verso 2004) geloof als imperialisme. De linkse schrijver, journalist en filmer Ali is onder andere redacteur van The New Left Review. Hij is niet alleen polemist maar schreef ook enkele romans. Hij staat bekend als de Engelse ‘Cohn-Bendit’: in de jaren 60 op de bres tegen de oorlog in Vietnam en onlangs nog aanwezig op het internationale andersglobalisten congres het World Social Forum in Porte Allegre. Hij windt zich op over de manier waarop de VS een ander fundamentalisme predikt: die van de Amerikaanse economische hegemonie.
Ad Verbrugge (Terneuzen, 1967) vraagt zich af of de geseculariseerde wereld niet iets wezenlijks verloren heeft dat de gelovigen bindt. De Nederlandse cultuurfilosoof en schrijver van onder andere Tijd van onbehagen (SUN 2004) ziet het idee van ‘de deugd’ als gemeenschappelijke waarde van zowel christendom, humanisme als islam. Onze huidige consumptie maatschappij staat volgens Verbrugge op gespannen voet met dit samenlevingsideaal. We moeten de vijand dan ook in onszelf zoeken en niet in de ander.
Esma Choho (Bodegraven, 1971) is journaliste. Zij werkte mee aan tv-programma’s en publiceerde artikelen over o.a. moslimfeminisme en de multiculturele samenleving.