Aan de vooravond van de zogenaamde Millennium Development Goals Summit - de VN conferentie over de Millenniumdoelen in New York van 14-16 september- maken we in de Globaliseringslezing vast de balans op. Als iedereen deze doelen onderschrijft, waarom zijn we dan in de afgelopen vijf jaar zo weinig opgeschoten? Zijn de Millenniumdoelen realistisch? Of hebben we het over een nobel streven dat het altijd af zal leggen tegen een gecompliceerde werkelijkheid? Moeten we concluderen dat de traditionele vormen van ontwikkelingshulp weinig zoden aan de dijk zetten? Zijn er nog alternatieve strategieën te bedenken die binnen tien jaar tot het gewenste resultaat leiden? Wat voor rol kunnen burgers zelf spelen om de doelen waar te maken?
 
Volgens Hans Eenhoorn, voormalig Unileverman en tegenwoordig hartstochtelijk pleitbezorger van de VN Taskforce on Hunger, is het echt mogelijk om de extreme armoede de wereld uit te helpen. Hij vertrekt op 13 september naar New York om de VN Millennium conferentie bij te wonen. Eenhoorn gaat ter gelegenheid van de 12e Globaliseringslezing de discussie aan met Wendy Harcourt. Zij is hoofdredacteur van Development, het kwartaalblad van de Society for International Development (SID). Harcourt is dan zojuist terugggekeerd van de alternatieve Millennium conferentie van ngo’s en andersglobalisten in New York. Zij vraagt zich af of de VN inmiddels niet verstrikt is geraakt in technocratische en bureaucratische schijnoplossingen voor zeer complexe problemen.
De gespreksleiding is in handen van Sheila Sitalsing, chef economie van De Volkskrant.
 
De Globaliseringslezing is een initiatief van Uitgeverij Lemniscaat, De Volkskrant, VPRO/Tegenlicht, NCDO en Felix Meritis
 
De globaliseringslezing is te bekijken via de link rechts op deze pagina.