Jonah Lomu, de beste rugby-speler ooit. Vergelijk hem met Maradonna. Rugby heeft Nederland nooit echt veroverd, de schijnbeweging dat je de bal alleen maar naar achteren mag gooien en toch vooruit moet zien te komen is voor ons altijd iets te grotesk gebleven, maar de rest van de wereld zag gisternacht hoe Engeland wereldkampioen werd door Australië in Australië te verslaan.
Nieuwe held bij Engeland: Johnny Wilkinson.
Hij is, laat dat maar aan de Engelse tabloids over: inmiddels tot Beckham de Tweede gekroond. Nu is Wilkinson inderdaad ongelooflijk goed. Hij scoorde in de halve finale tegen Frankrijk alle punten en bezorgde Engeland in de finale in de laatste minuut de overwinning. Wilkinson heeft ook het rugbyspel veranderd, want hij scoort slechts door de bal vanuit elke hoek en vanaf elke afstand tussen de palen te schoppen. Dat is verre van makkelijk, maar de echte fans vinden het een beetje fastfood en zien liever een try. De koninklijke score waarbij het team opstoomt naar de achterlijn van de tegenstander en waarbij een van hen de bal daar dan achter de lijn op de grond drukt. En dus dwaalden onze gedachten gisternacht af naar Jonah Lomu, de reus uit Tonga, die tijdens de WK in 1995 namens Nieuw-Zeeland Engeland in zijn eentje versloeg door vier keer met de bal in zijn hand doodeenvoudig dwars door de Engelse defensie naar de achterlijn te rennen. 45-29 werd het. Zelfs de kanonnen van de Tower-Bridge hadden hem niet kunnen stoppen, schreven de kranten. An Freak of nature noemde ze hem. A black Nightmare. De grootste individuele prestatie ooit werd het genoemd en dat is na gisternacht zo gebleven. Jonah Lomu, kon er bij dit WK niet bij zijn. Vlak voor de WK werd een nieraandoening en spieruitval bij de atleet geconstateerd. Hij is ernstig ziek. De nieuwe koning heet Johnny Wilkinson, maar de keizer vecht in Auckland Nieuw-Zeeland voor zijn leven. Opdat wij niet vergeten nog eenmaal een van zijn acties uit 1995. Jonah Lomu.