Hij verichtte vanmiddag de loting van het zo sterk bezette ABN-Amro tournooi in Rotterdam en is natuurlijk ook de grootste speler die in Rotterdam meedoet. Al is hij ook daar lang niet meer de beste: Goran Ivanisevic.
 
Op 9 juli 2001 schonk deze Kroaat de tennissport en vooral het centre-court van Wimbledon een van zijn meest ontroerende en mooiste verhalen.
Het verhaal van het prachtige, angry-old
servicekanon dat in 2001 al lang was afgeschreven, nummer 125 op de wereldranglijst stond, altijd pijn aan zijn schouder had, in zijn goede dagen drie maal der finale van Wimbledon haalde en drie keer verloor, wiens onafscheidelijke vader inmiddels teveel last van zijn hart had om nog op tribunes te mogen zitten, en die via een wildcard eigenlijk vooral de kans kreeg fatsoenlijk gedag te zeggen tegen zijn zo geliefde All England Club.
 
De rest is history.
Sommigen noemen het de mysterieuze krachten in de sport, anderen zeggen dat zelfs de meeste goden wilden dat de formidabele Goran Ivanicevic uiteindelijk de stralende glorie kreeg waarvan ook iedere tennisfan op de wereld al lang vond dat hij er recht op had.
 
De finale op maandag 9 juli, manic monday, gaat tussen Ivanisevic en Rafter. Ivanisevis sr. die ooit huis en auto verkocht om Goran te laten tennissen en reizen en uiteindelijk zijn steun en toeverlaat werd, mocht zoals gezegd van de dokter niet op de tribune zitten. Zijn slechte hart zou deze spanning niet meer aankunnen. Hij zat er in de finale toch, na een diepe greep in de pillenpot.
Het wordt een onvergetelijke, onwaarschijnlijk spannende vijf-setter waarbij Ivanisevic drie matchpoints verspeeld –twee keer door een dubbele fout – ik denk dat iedereen die zich deze ontzettend stomme dubbele fouten herinnert ook nog wel weet hoe hard hij of zij toen richting tv-toestel gescholden heeft, zo graag wilde de wereld het wonder Ivanisevic beleven.
Uiteindelijk sloeg Rafter het vierde matchpoint in het net en wint Ivanisevic de wimbledonfinale met 9-7 in de vijfde set.
Huilend lag hij op de grond.
En vervolgens is daar de vader.
En zijn boezemvriend, de Kroatische basketbalspeler Drazen Petrovic, die in de NBA speelde bij New Yersey Nets en acht jaar daarvoor omkwam bij een auto-ongeluk. Aan zijn graf had Ivanisevis ooit beloofd voor hem Wimbledon te winnen.