"In 1994 bedacht ik na een gesprek met de componist en radiomaker Wim Laman de formule van 'Wat ik hoorde'. Dat ging zo: in een wetenschapsbijlage werd aan de hand van vele voorbeelden betoogd dat een mens de bouwstenen voor z'n latere leven verzamelt grofweg voor het viertiende jaar. Na die leeftijd kon je bijvoorbeeld ook een nieuwe taal niet meer echt accentloos leren spreken. Ik vroeg Laman of zijn compositiebouwstenen ook dateerden van voor zijn veertiende. Hij erkende dat voluit.

Daarna ging ik gasten vragen lijstjes te maken van in hun oren belangrijke stemmen, geluiden en muziekjes, gehoord voor het viertiende jaar. Die verzamelde ik dan. In zes jaar tijd heb ik samen met Arend Jan Heerma van Voss een stuk of twintig kunstenaars laten reageren op hun eigen jeugdgeluiden.

Ischa was een voltreffer. Eigenlijk waren de geluiden en mu-ziek-jes vragen die hij zichzelf stelde en ook meteen beantwoordde. Zo ontstond een uniek radiozelfportret."

Wim Noordhoek