jaar: 2003
 
De geanimeerde levens van een geanimeerd hotel.
 
Midden 1990 verhuisde de Amerikaanse kunstenaar Otto Berchem (1967, USA) naar Amsterdam. Hier woont en werkt hij nog steeds.
Veel van Berchem’s projecten zijn gebaseerd op zijn eigen leven, en documenteren zijn overgang van Amerika naar Europa. Hij legt zijn angsten en zwakheden bloot en transformeert op die manier zijn eigen ervaring van de wereld, terwijl hij een rol probeert te spelen in de onze.
Hij dringt andermans sociale en privé leven binnen en focust zich op gedragspatronen. Kijken is een sleutelwoord in zijn werk, en het lijkt er vaak op dat zijn projecten een poging zijn iets van zichzelf te zien. Hij is een toeschouwer van zijn eigen gedrag zowel als een geobsedeerde onderzoeker van het gedrag van anderen.
Zijn favoriete onderwerpen zijn banaal; (mannelijke) seksualiteit, sport en de arena van het leven (televisie). In zijn teksten, dia’s, performances, video’s, tv talkshows en grote installaties plaatst Berchem zichzelf tussen zijn publiek en zijn publiek plaatst zichzelf in het middelpunt van zijn werk. Essentieel voor het hele proces zijn de discussies over zijn werk en de samenwerking met anderen om het te realiseren.
 
Otto Berchem is een liefhebber van televisie. Tijdens zijn werkperiode aan de Rijksacademie Amsterdam resulteerde deze belangstelling in de Otto Berchem Show, een replica van een Amerikaanse talkshow, met de beeldende kunst als onderwerp. Ook transformeerde hij zijn studio in de Rijksacademie tot Green Room, de rustgevende wachtkamer voor gasten van een tv-show, nu de wachtkamer waar de aspirant-deelnemers konden wachten op hun beoordelingsgesprek. Hun verblijf, hun gesprekken en zenuwachtige gedrag werd op video vastgelegd.
Een ander voorbeeld van Berchems liefde voor moderne televisie is zijn werk met betrekking tot de beroemde uitspraak van Andy Warhol: 'In the future everybody will be famous for 15 minutes'
In één van zijn laatste tentoonstellingen noemde hij zijn project zelfs The 16th Minute, als verwijzing naar de uitspraak van Warhol. Dat dit geen loze spreuk meer is, blijkt als we kijken naar de komst van televisieprogramma's als Big Brother en Idols.
 
Over het werk van Otto Berchem is ook een boek verschenen: It's Not My Fault. Klik op gelijknamige link voor meer informatie hierover.