• vpro
Aflevering Nr. 2 
 
Claudia Cardinale
Emotionele terugblik op een glansrol
Jimmie Durham
Grootmeester van het kleine gebaar
Bevat video
Alexander van Slobbe
Mode in het museum, een trend
Bevat video
Paul Koek
Hoort muziek in alles
Bevat video
Inanna
Een muziektheaterproductie door ZT Hollandia
Paul Koek
Mede-oprichter van de opleiding Beeld & Geluid
Orham Pamuk
Sneeuw
Bevat video
Elliott Smith
Singer/songwriter overleden
Bevat video
Oude roem en nieuwe glorie
zondag 26 oktober 2003
terug naar de aflevering
Claudia Cardinale
Emotionele terugblik op een glansrol
R.A.M sprak in Parijs met Claudia Cardinale. Op 31 oktober is het tien jaar geleden dat Federico Fellini overleed. Vanaf donderdag 30 oktober wordt door het Filmmuseum een gerestaureerde kopie van Fellini’s meesterwerk 8 ½ (Otto e mezzo) uit 1963 opnieuw in roulatie gebracht. De film wordt over het algemeen als toppunt van Fellini’s filmische fantasie gezien. Claudia Cardinale speelde in de film het gedroomde meisje van Marcello Mastroianni.
Zij vertelt onder meer over de opnametechniek van Fellini en de oorspronkelijke eindscène van 8 ½.
Claudia Cardinale werd in 1957 in Tunis uitgeroepen tot mooiste meisje van Tunesië, waar zij 17 jaar eerder was geboren. Ze won een reis naar het filmfestival van Venetië. Dat zou het begin betekenen van een roemrijke carrière. In 1958 debuteerde ze inn I Soliti Ignoti van Mario Monicelli. Crus World is in 1964 de eerste Amerikaanse productie waarin ze speelt. In Fellini's Otto e Mezzo uit 1963 is ze Marcello Mastroianni's tegenspeelster. Tien jaar na Fellinis's overlijden op 31 oktober 1993, brengt het Filmmuseum een nieuwe kopie uit van 8½, 'het toppunt van felliniëske fantasie'. Deze film is vanaf 30 oktober 2003 in Cenerama Amsterdam en Filmhuis Den Haag te zien.
 
Op 31 oktober is het tien jaar geleden dat Federico Fellini overleed. Als eerbetoon aan deze grote Italiaanse regisseur brengt het Filmmuseum Fellini’s magnum opus 8½ (Otto e mezzo) opnieuw in roulatie.
8 ½ (Otto e mezzo) is vanaf 30 oktober te zien in Filmmuseum Cinerama en Filmhuis Den Haag.
 
Otto e Mezzo
De succesvolle regisseur Guido Anselmi, Fellini’s alter ego, breekt zich het hoofd over een nieuwe film maar komt door alle beslommeringen niet toe aan het uitwerken van een deugdelijk scenario. Niet alleen zijn vrouw en minnares eisen zijn aandacht op, ook de ongeduldige producent, agressieve critici en om rollen bedelende actrices nemen hem in beslag. Vlak voordat de opnamen beginnen, besluit de regisseur, die zich in een kuuroord heeft teruggetrokken, zijn artistieke impasse te doorbreken en zijn gebrek aan inspiratie tot onderwerp van de film te maken.
 
Zeven speelfilms en een aantal korte producties had Federico Fellini op zijn naam staan toen hij aan nummer ‘8½’ begon. De verwachtingen waren hooggespannen na het overweldigende succes van La dolce vita (1960). De met een ‘writer’s block’ worstelende Fellini besloot zijn identiteit als filmmaker te onderzoeken en maakte een ‘film over film’, waarin Fellini’s alter ego Marcello Mastroianni de rol vertolkt van de artistiek geblokkeerde regisseur Guido Anselmi.
 
Otto e mezzo (1963) wordt over het algemeen als toppunt van Fellini’s filmische fantasie gezien. Fellini maakte gebruik van overdadige decors, uitbundige kostuums en bijzondere personages. Ook de muziek – verzorgd door Fellini’s huiscomponist Nino Rota – speelde een belangrijke rol. Otto e mezzo is een inspiratiebron geweest voor diverse filmmakers waaronder Martin Scorsese (Means Streets, Taxi Driver) en Terry Gilliam (Brazil, Fear and Loathing in Las Vegas). Laatstgenoemde besefte na het zien van 8½ dat hij een ‘auteur’ wilde zijn, wiens films – geheel in de geest van de fantasievolle Fellini – een volstrekt eigen wereld zouden oproepen.
 
Federico Fellini (Rimini, 1920) begon zijn carrière in 1939 als tekenaar van karikaturen voor het satirische weekblad Marc’ Aurelio in Rome. Later werkte hij mee aan filmscenario’s van Roberto Rossellini (Roma, città aperta en Paisà), om in 1950 zijn eerste film te regisseren: Luci del varietà. Drie jaar later brak hij door met I vitelloni (1953), waarna nog vele films – inmiddels klassiekers – volgden: La strada (1953), Le notti di Cabiria (1956), La dolce vita (1960), Roma (1972) en Amarcord (1973). Fellini kreeg vele onderscheidingen voor zijn films en ontving in 1993 voor zijn gehele oeuvre The Life Time Achievement Award.
 
8½ (OTTO E MEZZO) (Italië 1963)
(bron: www.filmmuseum.nl)