Verhaal
De naar schatting bijna vier eeuwen oude mythe over de Assyrische godin van liefde, vruchtbaarheid en oorlog werd gevonden in spijkerschrift op kleitabletten in het Iraakse zand. Inanna is afgedaald naar de aarde en verliefd geworden op Dumuzzi, die ze tot koning heeft gemaakt en van wie ze een kind heeft. Als Dumuzzi zich vooral op zijn staatszaken concentreert, wil ze meer. Zij hongert naar de kennis van de dood en daalt af naar de onderwereld, waar haar tweelingzuster Ereshkigal de scepter zwaait, al weet ze dat ze daarvandaan niet levend terug kan keren. Door een ingreep van haar goddelijke vader lukt dat uiteindelijk toch, ook al is het offer groot: er moet een menselijke vervanger voor haar naar de onderwereld worden gestuurd. Inanna kiest haar man, de koning.
 
Productie In de muziektheaterproductie Inanna worden verschillende autonome kunsten bij elkaar gebracht. De bekende Amerikaanse filmmaker Hal Hartley schreef het libretto van Inanna waarin filmbeelden een belangrijke rol spelen en waarop Louis Andriessen muziek componeerde. Hoewel in wezen volledig, bracht Andriessen in overleg met regisseur Paul Koek ‘gaten’ in zijn compositie aan, die door acteurs, filmmakers en elektronica moeten worden ingevuld. Elektrisch componist Ton van der Meer mag muzikaal op de gecomponeerde noten reageren, ze uitrekken , vertragen en vervormend weergeven. Andriessen hield, geïnteresseerd in de muzikale en theatrale kwaliteiten van de acteurs, bij het componeren rekening met de vrijheid tot interpretatie van zijn muziek door zingende acteurs. Zo komt de keuze voor zangeres Christina Zavalloni voort uit het feit dat zij theatraal en dansant geschoold is, waardoor zij eenvoudig aansluiting vindt het muziektheater van Hollandia. Hal Hartley heeft in zijn libretto het gebruik van filmbeelden geïntegreerd. Hij deed suggesties voor projecties maar filmmakers waren vrij er hun eigen invulling aan te geven. In Inanna wordt gestreefd naar een balans tussen oog en oor, tussen beelden en muziek. Muziek, tekst en beeld zijn autonome elementen die tegenover elkaar worden gezet, elkaar versterken en verder dragen.
 
Van: Hal Hartley
Muziek: Louis Andriessen en Veenstudio
Regie: Paul Koek
Spel en zang: Sharon Bakker, Len van Brussel, Joep van der Geest, Jade Hulscher, Henriëtte Koch, Hadewych Minis, Betty Schuurman, Dick van den Toorn, Linda Vis, Jeroen Willems, Cristina Zavalloni / Harma Everts (Inanna) en Jimi Zoet
Muziek: Eefje Benning, Aukje Marinus, Leonie Schaller, Erik-Jan de With (Python Saxofoonkwartet) en Monica Germino en Cécile Rongen
Coproductie: Berliner Festwochen
Data & locatie: van wo 15 oktober t/m do 20 november 2003, Westergasfabriek Amsterdam