Hans Aarsman (1951) debuteert in 1978 als fotograaf. Hij heeft dan Nederlands en Scheikunde gestudeerd. Omdat het een 27-jarige past voor een eigen broodwinning te zorgen, besluit hij zijn passie voor fotografie in een beroep om te zetten. Hij zit nog even op de Rijksacademie, maar voelt zich niet bijzonder thuis in het kunstenaarsmilieu. Aarsman bedenkt zijn eigen reportages en zoekt daar dan een blad bij. Hij is samen met studiegenoot Harry Meijer medeoprichter van het fototijdschrift "Plaatwerk". Na zijn examen in 1980 werkt hij voor verscheidene tijdschriften als Nieuwe Revu, de Groene Amsterdammer, Mensen van nu, Taptoe en Skrien.
In 1988 viel het benedenhuis waarin Hans Aarsman woonde, onder de slopers hamer. Hij kocht een camper en verdween. Een jaar lang trok hij door Nederland. Iedere week werd een foto in dagblad Trouw geplaatst met daarbij dagboekachtige aantekeningen. Hij schreef niet alleen over zijn overwegingen bij het fotograferen; zijn teksten bevatten ook veel autobiografische elementen. Deze foto’s en noties werden in 1989 gebundeld in het boek Hollandse Taferelen. Die combinatie van het afstandelijke fotograferen en het autobiografische van de teksten is typerend voor Aarsman.
 
Na terugkeer in Amsterdam, zijn geboortestad, bleef hij fotograferen en schrijven. In 1993 resulteerde dat in Aarsmans Amsterdam, een boek dat ´laat zien hoe de stad er uit je ooghoeken uitziet´, zoals hij zelf zegt. Net als de foto’s die hij eerder maakte in de voormalige DDR en in Antwerpen, worden ook de Amsterdam foto’s gekenmerkt door een afstandelijke, documenterende benadering.

In 1995 verscheen zijn eerste roman ´´Twee hoofden, één kussen´. Hij schreef diverse toneelstukken en had tot 1999 een column in het NRC Handelsblad. Aarsman is medeoprichter van het tijdschrift Useful Photography. Vorig jaar verscheen het boek Vrroom!Vrroom! dat geheel aan de auto is gewijd en deze week ligt zijn nieuwste boek Onzichtbaar Gent in de winkels. In Gent zal in 2006 het museum STAM geopend worden dat alles wat er in de stad gebeurt zal registreren en presenteren. Vooruitlopend hierop bezocht Aarsman de afgelopen maanden regelmatig Gent, noteerde en fotografeerde. Het resultaat is het boek Onzichtbaar Gent en een tentoonstelling in het Bijlokemuseum in Gent.

“Als ik nu iets leuks zie, zet ik dat in het midden en maak er een foto van. Geen gedraai er omheen, geen zoeken naar het goede licht, maar gewoon beng. De films worden ontwikkeld en gecontact, maar nog niet afgedrukt. Zodra je gaat vergroten, zet je het beeld esthetisch op een podium. Die stapels contactvellen zijn echt feest. Opeens blijken er allemaal lijnen door mijn werk te lopen. Toen ik voor het Nederlands Fotomuseum een tentoonstelling en het fotoboek Vrrooom! Vrrooom! over onze gemobiliseerde samenleving wilde samenstellen, bleek dat ik heel veel auto's heb gefotografeerd. En laatst vroeg een blad of ik iets over fietsen heb. Met deze werkwijze draai ik de zaken om: eerst het beeld, daarna het gebruik. Verzamelen is het. En vanuit de verzameling vallen dingen op hun plek. Ik plan of organiseer niks. Ik heb ontmoetingen en afspraken, ga eten en naar de film. Ik heb een leuke tijd en een camera in mijn broekzak. Dat is het eigenlijk. Geen draaiboek en geen zenuwen. Ik voel me er volstrekt ontspannen bij.”
(bron www.photoq.nl)