In R.A.M gaat het vanavond over de fascinatie van kunstenaars voor de periode van de adolescentie, de fase tussen puberteit en de latere volwassenheid. Een belangrijk kenmerk in deze periode is het ontwikkelen van een identiteit, een zelfbeeld. De laatste jaren is er onder kunstenaars een groeiende belangstelling om de wereld van jeugdigen of adolescenten te verbeelden. In R.A.M een aantal kunstenaars die op hun eigen wijze de adolescentie verbeelden en ontwikkelingspsycholoog prof. dr. Willem Koops die de fascinatie van kunstenaars voor de adolescentie nader duidt en schrijver en kenner van de Amerikaanse literatuur Joost Zwagerman.
Hij zal specifiek ingaan op de zogenaamde adolescentenroman die – sinds The catcher in the rye van J.D. Salinger – een grote ontwikkeling heeft doorgemaakt. Aan de hand van het werk van schrijver Dennis Cooper schetst Zwagerman een beeld van de adolescentenroman anno 2004. Verder in de studio te gast fotografe Hellen van Meene. Ze fotografeert jonge vrouwen, meisjes nog, op weg naar volwassenheid. Volgens Van Meene is dit een open leeftijdsgroep, waarin de meisjes nog niet vast zitten, nog speels en onbevangen zijn en nog die aandoenlijke ontvankelijkheid bezitten waardoor ze zichzelf zijn. Ondanks de kritiek op haar werk – het verwijt dat haar werk pornografische trekjes vertoont – wordt haar werk internationaal zeer gewaardeerd en is inmiddels aangekocht door o.m. het Museum of Modern Art in New York.
In de studio te gast fotografe Hellen van Meene. Ze fotografeert jonge vrouwen, meisjes nog, op weg naar volwassenheid. Volgens Van Meene is dit een open leeftijdsgroep, waarin de meisjes nog niet vast zitten, nog speels en onbevangen zijn en nog die aandoenlijke ontvankelijkheid bezitten waardoor ze zichzelf zijn. Ondanks de kritiek op haar werk – het verwijt dat haar werk pornografische trekjes vertoont – wordt haar werk internationaal zeer gewaardeerd en is inmiddels aangekocht door o.m. het Museum of Modern Art in New York.
De in New York woonachtige fotograaf en videokunstenaar Anthony Goicolea (1972) is geobsedeerd door de vroege fase van de mannelijke adolescentie. Goicolea doorbreekt taboes door het in beeld brengen van puberale jongens in hun zoektocht naar seksualiteit, hun begeerten, hun zwakheden, hun ongemakken en onhandigheden en hun schaamte. Door zijn jongensachtige look kan Goicolea zichzelf als model gebruiken. Hij kloont zichzelf en in vernuftige en complexe montages ontstaan ensceneringen waarin schooljongens de hoofdrol spelen. Goicolea is gefascineerd in de scheidslijn tussen jongens en mannen; wanneer ben je nog jongen en wanneer man. Het ongepolijste, het rauwe en gewelddadige, het zoeken naar identiteit is wat Goicolea aantrekt. Aan R.A.M laat Goicolea zijn fascinatie zien...
De Amerikaanse cultschrijver Dennis Cooper beschrijft de wereld als een folterkamer, waarin dope, pijn en lust de inwendige leegte moeten vullen. De boeken van Cooper hebben grofweg allemaal hetzelfde thema: adolescentie. Coopers adolescenten zijn stuk voor stuk inwisselbaar. Apathische, op uiterlijk gefixeerde hersendoden. Pure nihilisten. Dat alles uit zich in zoektochten naar niets, veelvuldig gebruik van drugs, geweld en een niet aflatende stroom (homo-)seks. R.A.M zocht de schrijver op in Los Angeles.
De laatste cd van de Nederlandse band At the close of every day The Silja Symphony gaat over de ondergang van de Estse veerboot Estonia. Deze gebeurtenis is voor zanger en drummer Minco Eggersman een metafoor om te schrijven over het verlies van zijn moeder op 16-jarige leeftijd. Deze gebeurtenis is een rode draad in het leven en werk van Eggersman en levert gevoelige en emotionele liedjes op.