Knip was al gefascineerd door de magie van het teken nog voordat hij kon lezen. Door zijn broers geschreven letters werden door hem nagetekend.

Zijn opleiding is gebaseerd op het schrijven en tekenen van klassieke letters. Hij kreeg les van een van de meesters van de humanistisch cursief, Chris Brand. Deze heeft hem leren kijken en hem bewust gemaakt van de betekenis van het wit tussen de letters. Knip leerde typografie beoefenen op de tiende millimeter.
 
Ondanks deze achtergrond is Knip niet in de typografische traditie verder gegaan. Hij heeft er een eigen wending aan gegeven: van de letters in de boektypografie naar de letters van de straat. Daar en op de markt, in architectuur en in landschappen ziet Knip grafische vormen als hekken, bomen, stenen en zelfs dakpannen die hem inspireren bij letterontwerpen. Letters die op zichzelf mooi zijn, zonder in een woordbeeld vervat te zijn en waar geen digitale fonts van gemaakt worden. René Knip speelt met de ruimtelijke, fysieke en ideografische kracht van de letters. De alfabetten worden gemaakt voor specifieke plekken.

Als gebroeders Knip ontwierp hij samen met zijn broer, een vuurkorf, een letterlamp en een bedrijfsklok. Een ‘tegel’ alfabet vond zijn toepassing op rode en blauwe tegels in Hema-restaurants. Voor de manifestatie Armour in Fort Asperen maakte hij een ‘gordijn’ met in een metaal gevatte schriftuur. Samen met Amsterdamse schoolkinderen maakte hij wonderlijke letters die boven op trampalen geplaatst werden.

Knip laat zich ook inspireren door historische lettervormen uit bijvoorbeeld de Art Deco-typografie. Voor de straatnaamborden in het Amsterdams stadsdeel IJburg ontwierp hij een monumentale, historische en tegelijkertijd moderne letter.
In de tentoonstelling is een chronologisch overzicht te zien van tien jaar alfabetten ontwerpen. Er zijn schetsen te zien, prints van alfabetten, gebruiksvoorwerpen en ruimtelijke letters uitgevoerd in allerlei materialen.